Ultracod (kodeina + paracetamol) – tabl.

Co to jest Ultracod?

Jest to lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, zawierający paracetamol oraz kodeinę.

Co zawiera i jak działa Ultracod?

Jest to preparat złożony zawierający paracetamol oraz kodeinę. Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenazy 2 (COX-2) w mózgu i w rdzeniu kręgowym, enzymu odpowiedzialnego za syntezę prostaglandyn. Paracetamol nie wykazuje działania przeciwzapalnego ponieważ praktycznie nie hamuje aktywności cyklooksygenaz i syntezy prostaglandyn w tkankach obwodowych. Nie uszkadza błony śluzowej żołądka. Nie hamuje agregacji płytek krwi i nie wpływa na proces krzepnięcia. Drugi ze składników preparatu to kodeina, lek przeciwbólowy z grupy opioidów. Kodeina działa na ośrodkowy układ nerwowy. Preparat ma dłuższe i silniejsze działanie przeciwbólowe niż każda z substancji czynnych stosowana w monoterapii. Po podaniu doustnym paracetamol i kodeina dobrze wchłaniają się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie paracetamolu we krwi uzyskiwane jest po 30–90 minutach, a kodeiny po 60 minutach od przyjęcia preparatu. Oba składniki preparatu przenikają przez łożysko a także do mleka kobiet karmiących piersią.

Kiedy stosować Ultracod?

Preparat jest wskazany w bólu o średnim i dużym nasileniu.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób: ­ z ostrą niewydolnością wątroby ­ z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ­ z chorobami, w których należy unikać hamowania ośrodka oddechowego ­ z astmą oskrzelową ­ z urazami głowy ­ ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym ­ po operacjach dotyczących dróg żółciowych ­ z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej ­ z niedrożnością porażenną jelit ­ stosujących równolegle lub w okresie ostatnich 2 tygodni inhibitory MAO ­ w stanie śpiączki. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany w przypadku: ­ ostrych chorób wątroby ­ ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) ­ uzależnienia od opioidów lub innych narkotyków czy substancji psychotropowych ­ uzależnienia od alkoholu ­ zaburzeń świadomości ­ równoległego stosowania innych laków wpływających na wątrobę. Nie należy stosować preparatu u dzieci do 12. roku życia.

Dawkowanie preparatu Ultracod

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli i młodzież po 12. roku życia: 1–2 tabletki do 4 razy na dobę, zachowując 4–8 godzin odstępu pomiędzy dawkami. Nie stosować częściej niż co 4 godziny. Maksymalna dawka dobowa wynosi 4000 mg paracetamolu oraz 240 mg kodeiny. Nie stosować u dzieci do 12. roku życia. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania, popijając płynem. Przyjmowanie preparatu po jedzeniu może opóźniać początek jego działania. Stosowanie długotrwałe nie jest zalecane. U osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, z zespołem Gilberta konieczne może być wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami i zmniejszenie dawki (należy skonsultować się z lekarzem). W przypadku zaburzeń czynności nerek należy stosować jednorazowo maksymalnie 1 tabletkę, zachowując 6–8 godzin odstępu pomiędzy dawkami. Nie stosować częściej niż co 6 godzin.

Czy można stosować Ultracod w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie kodeiny u kobiet w I trymestrze ciąży może powodować zaburzenia rozwoju układu oddechowego u dzieci. Kodeina ma właściwości podobne do morfiny i stosowana przez matkę w pozostałym okresie ciąży może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka oraz wystąpienie zespołu odstawiennego u noworodka. Stosowanie preparatu u kobiet w ciąży jest dopuszczone wyłącznie na zlecenie lekarza, gdy w indywidualnym przypadku uzna on stosowanie leku za konieczne i w jego ocenie korzyści dla matki związane ze stosowaniem preparatu są większe niż ryzyko dla płodu. Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią może powodować zatrucie niemowlęcia morfiną (opisano przypadek śmiertelny), która jest metabolitem kodeiny. Szybkość metabolizmu kodeiny jest indywidualnie zróżnicowana i zmienna. Kobiety karmiące piersią przed zastosowaniem preparatu powinny skonsultować się z lekarzem. Jeżeli lekarz zaleci stosowanie preparatu (wyłącznie mała dawka przez możliwie najkrótszy czas) należy uważnie obserwować niemowlę czy nie występują u niego objawy przedawkowania morfiny, takie jak senność, ospałość, wymioty, zaparcia, zwężone źrenice, trudności w oddychaniu. Jeżeli objawy te wystąpią u dziecka lub u matki oraz jeżeli u matki wystąpią zaburzenia laktacji, należy podejrzewać zatrucie morfiną, przerwać stosowanie preparatu i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności skonsultuj się z lekarzem, jeżeli stosujesz którykolwiek z niżej wymienionych leków, ponieważ konieczna może być zmiana dawkowania lub zaprzestanie przyjmowania określonego preparatu. Preparatu nie należy stosować w przypadku przyjmowania innych leków zawierających paracetamol lub kodeinę (ryzyko przedawkowania i wystąpienia ciężkich działań niepożądanych). Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu z inhibitorami MAO oraz w okresie 2 tygodni po zaprzestaniu ich stosowania. Leki zwiększające metabolizm wątrobowy, w tym ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina, karbamazepina), barbiturany (np. fenobarbital), leki nasenne (np. glutetimid) stosowane równolegle z paracetamolem mogą prowadzić do uszkodzenia wątroby, nawet w przypadku stosowania zalecanych dawek. Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (np. warfaryna) zwiększając ryzyko krwawień (w przypadku konieczności równoległego stosowania zaleca się monitorowanie czasu protrombinowego). Stosowanie paracetamolu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek. Paracetamol może nasilać toksyczność chloramfenikolu. Leki hamujące opróżnianie żołądka (np. propantelina) mogą zmniejszać szybkość wchłaniania paracetamolu i opóźniać rozpoczęcie jego działania. Leki przyspieszające opróżnianie żołądka (np. metoklopramid) mogą zwiększać szybkość wchłaniania paracetamolu. Cholestyramina opóźnia wchłanianie paracetamolu. Paracetamol może zmniejszać skuteczność stosowanej równolegle lamotryginy. Stosowanie paracetamolu z zydowudyną może nasilać toksyczne działanie zydowudyny na szpik kostny (ryzyko neutropenii oraz ryzyko uszkodzenia wątroby). Nie zaleca się stosowania preparatu w okresie stosowania zydowudyny. Doustne preparaty antykoncepcyjne mogą zwiększyć szybkość wydalania paracetamolu i osłabiać jego działanie. Spożywanie alkoholu w okresie stosowania preparatu może prowadzić do toksycznego uszkodzenia wątroby i jej niewydolności. Ze względu na zawartość kodeiny w preparacie nie należy stosować równolegle leków wykrztuśnych, ponieważ kodeina hamuje odruch kaszlu. Należy zachować ostrożność z powodu ryzyka zahamowania ośrodka oddechowego, zaburzeń świadomości i innych ciężkich działań niepożądanych wynikających z hamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego w przypadku stosowania preparatu z: ­ pochodnymi morfiny o działaniu przeciwbólowym (np. alfentanyl, dekstromoramid, dekstropropoksyfen, dihydrokodeina, fentanyl, hydromorfon, morfina, oksykodon, petydyna, fenoperydyna, tramadol) ­ pochodnymi morfiny o działaniu przeciwkaszlowym (dekstrometorfan, noskapina, folkodyna, kodeina, etylomorfina) ­ innymi lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy w tym z lekami przeciwlękowymi, uspokajającymi i nasennymi (benzodiazepiny, barbiturany), neuroleptykami, lekami przeciwdepresyjnymi (np. amitryptylina), lekami przeciwhistaminowymi blokującymi receptory H1, lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Ultracod może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Możliwe działania niepożądane obejmują: nudności, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w przypadku przedawkowania paracetamolu lub stosowania długotrwałego może wystąpić ostra niewydolność wątroby, uszkodzenie lub martwica wątroby), zaburzenia czynności nerek, zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia), zmęczenie, bóle i zawroty głowy, zahamowanie ośrodka oddechowego (po dużych dawkach i u chorych po urazach głowy), zaburzenia snu, euforia (po dużych dawkach), zaburzenia widzenia (po dużych dawkach), szumy uszne, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej (po dużych dawkach), obrzęk płuc (zwłaszcza u osób z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności płuc), duszność. Możliwe reakcje nadwrażliwości: świąd, wysypka, pokrzywka, rumień, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk może dotyczyć twarzy, krtani, języka i może utrudniać oddychanie), skurcz oskrzeli, duszność, nadmierne pocenie się, gwałtowne zmniejszenie ciśnienia tętniczego, aż do objawów wstrząsu anafilaktycznego. W razie wystąpienia pierwszych objawów nadwrażliwości należy przerwać stosowanie preparatu i natychmiast skonsultować się z lekarzem. Może wystąpić cytolityczne zapalenie wątroby, które może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby. Mogą wystąpić: martwica toksyczna-rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa, wykwity polekowe. Po przewlekłym stosowaniu dużych dawek może rozwinąć się uzależnienie, a także tolerancja na działanie przeciwbólowe i przeciwkaszlowe. Objawy odstawienne mogą wystąpić po zaprzestaniu stosowania preparatu oraz u noworodka matki stosującej kodeinę w okresie ciąży.