Unidox Solutab (doksycyklina) – tabl.

Co to jest Unidox Solutab?

Lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego. Antybiotyk z grupy tetracyklin stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Hamuje wzrost bakterii wywołujących zakażenia.

Co zawiera i jak działa Unidox Solutab?

Substancją czynną preparatu jest doksycyklina. Jest to długo działający, półsyntetyczny antybiotyk z grupy tetracyklin. Mechanizm jego działania, wspólny dla całej grupy antybiotyków tetracyklinowych, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Odbywa się to poprzez zablokowanie bakteryjnych rybosomów, struktur komórkowych niezbędnych do syntezy białek. Uniemożliwia to wzrost i namnażanie się komórek bakteryjnych. Doksycyklina, podobnie jak inne antybiotyki z grupy tetracyklin, zaliczana jest do substancji o działaniu bakteriostatycznym, o szerokim spektrum działania. Długotrwałe stosowanie tetracyklin w praktyce klinicznej doprowadziło do selekcji dużego odsetka szczepów opornych. Oporność szczepów bakteryjnych na działanie doksycykliny jest skutkiem zmniejszenia zdolności leku do przenikania do wnętrza komórki bakteryjnej lub zdolności bakterii do aktywnego usuwania leku z komórki na zewnątrz. Doksycyklina podawana jest głównie doustnie, w niektórych przypadkach dożylnie.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na jakiekolwiek tetracykliny. Przeciwwskazaniem do stosowania preparatu są także ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz ciężka niewydolność nerek współistniejąca z niewydolnością wątroby. Nie stosować u dzieci poniżej 12. roku życia. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.

Dawkowanie preparatu Unidox Solutab

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Dorośli i dzieci powyżej 12. roku życia o masie ciała większej niż 50 kg: w pierwszej dobie 200 mg w dawce pojedynczej lub w 2 dawkach podzielonych, a następnie 100 mg 1 raz na dobę. W ciężkich zakażeniach 200 mg na dobę przez cały okres leczenia. Dzieci powyżej 12. roku życia o masie ciała do 50 kg: 4 mg/kg masy ciała w dawce pojedynczej w pierwszej dobie, a następnie 2 mg/kg masy ciała 1 raz na dobę przez cały okres leczenia. Zalecenia szczególne: -zakażenia układu płciowego (choroby przenoszone drogą płciową z wyjątkiem zakażeń odbytu u mężczyzn): 100 mg 2 razy na dobę przez 7–10 dni; w przypadku kiły pierwotnej i wtórnej: 200 mg 2 razy na dobę przez 14 dni. -trądzik pospolity: zwykle 50 mg na dobę przez okres do 12 tygodni. Sposób podawania: Preparat w postaci tabletek przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku, popijając wodą. Tabletkę można również rozpuścić w co najmniej 20 ml wody i wypić powstałą zawiesinę. Lekarz określi czas trwania leczenia. Leczenie trwa zwykle 5–10 dni. Aby zapobiec powikłaniom, w przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce, leczenie powinno trwać co najmniej przez10 dni. U chorych z niewydolnością nerek i/lub wątroby leczenie powinno odbywać się pod szczególnym nadzorem lekarza.

Czy można stosować Unidox Solutab w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią. Doksycyklina przenika do mleka matki.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz: · preparaty zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin lub wapń czy magnez · preparaty zawierające jony żelaza, cynku lub bizmutu · wapń zawarty w mleku i przetworach mlecznych oraz sokach owocowych · cholestyraminę, aktywowany węgiel · inne antybiotyki · leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny np.warfaryna) · doustne leki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika) · preparaty stosowane do znieczulenia (metoksyfluran) · doustne preparaty antykoncepcyjne · barbiturany, karbamazepinę, difenylhydantoinę, fenytoinę, prymidon, ryfampicynę · leki hepatotoksyczne (chloropromazyna, fenylhydantoina, pochodne fenylobutazonu) · cyklosporynę oraz, jeżeli spożywasz · alkohol. Preparaty zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin, wapń lub magnez oraz preparaty zawierające jony żelaza, cynku lub bizmutu, cholestyraminę, aktywowany węgiel zmniejszają wchłanianie doksycykliny. Podobne działanie ma także wapń zawarty w mleku i przetworach mlecznych oraz sokach owocowych. Możliwe są interakcje z równolegle stosowanymi innymi antybiotykami o działaniu bakteriobójczym. Doksycyklina zmniejsza skuteczność działania penicylin i innych antybiotyków beta-laktamowych i nie należy ich stosować równolegle. Doksycyklina nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) powodując wydłużenie czasu protrombinowego oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych; w okresie stosowania antybiotyku lekarz prawdopodobnie zaleci regularną kontrolę stężenia glukozy we krwi oraz parametrów krzepnięcia krwi. W razie potrzeby lekarz dostosuje dawkowanie tych leków. W okresie stosowania doksycykliny nie należy stosować znieczulenia ogólnego z podaniem metoksyfluranu, ze względu na ryzyko nasilenia toksycznego działania metoksyfluranu na nerki i ryzyka wystąpienia niewydolności nerek. Preparat może zmniejszać skuteczność działania hormonalnych preparatów antykoncepcyjnych (należy skonsultować się z lekarzem). Leki takie jak barbiturany, karbamazepina, difenylhydantoina, fenytoina, prymidon, ryfampicyna a także spożywanie alkoholu, może wpływać na skrócenie czasu działania doksycykliny i zmniejszyć skuteczność jej działania; w razie potrzeby lekarz może zalecić stosowanie większych dawek antybiotyku. Należy unikać równoległego stosowania doksycykliny i leków działających toksycznie na wątrobę(chloropromazyna, fenylhydantoina, pochodne fenylobutazonu) ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby. Doksycyklina nasila toksyczność cyklosporyny. Jeżeli konieczne jest równoległe stosowanie tych leków leczenie powinno ono przebiegać pod ścisłym nadzorem lekarza.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Unidox Solutab może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: brak apetytu, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, niestrawność, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, trudności w przełykaniu, owrzodzenie przełyku, język czarny włochaty, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zahamowanie wzrostu bakterii wytwarzających witaminę B, nadkażenia opornymi bakteriami i drożdżakami (stany zapalne błon śluzowych i skóry, świąd odbytu), bóle i zawroty głowy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego (objawem u niemowląt może być wypukłe ciemiączko a u dzieci starszych i dorosłych objawy mogą obejmować rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, mroczki, podwójne widzenie, ubytek pola widzenia, bóle głowy, nudności i wymioty, szumy uszne, przypadki całkowitej utraty wzroku), małopłytkowość, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych czyli neutrofilów), niedokrwistość hemolityczna, porfiria, eozynofilia, zmiany czasu protrombinowego, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, pogorszenie istniejących zaburzeń czynności nerek, objawy zespołu Fanconiego (występowanie albumin, glukozy i aminokwasów w moczu, zaburzenia elektrolitowe i jonowe), bóle stawów i mięśni, zaburzenia rozwoju zębów i kości, przebarwienia szkliwa, łamliwość kości, niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki (bardzo rzadko). Bardzo rzadko możliwe reakcje nadwrażliwości (w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne), takie jak: wysypka, pokrzywka, świąd, nadwrażliwość skóry na światło (fotodermatozy: rumień, obrzęk, pęcherzyki, rzadko łuszczenie skóry), obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), astma, objawy choroby posurowiczej (gorączka, dreszcze, ból mięśni i stawów, ból głowy), niedociśnienie tętnicze, zapalenie osierdzia, duszność, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), wstrząs anafilaktyczny, zaostrzenie rozsianego tocznia rumieniowatego, a także ciężkie reakcje skórne takie jak złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna. Jeżeli wystąpią pierwsze objawy którejkolwiek z powyższych reakcji nadwrażliwości należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.