Vaciclor 500 mg (walacyklowir) – tabl. powl.

Co to jest Vaciclor?

Lek przeciwwirusowy do stosowania ogólnego.

Kiedy stosować Vaciclor?

Preparat jest wskazany: · w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca (półpasiec i półpasiec oczny u dorosłych z prawidłową odpornością, oraz półpasiec u dorosłych z odpornością upośledzoną w stopniu lekkim lub umiarkowanym) · w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirusa opryszczki pospolitej (zakażenia skóry i błon śluzowych, w tym pierwotne i nawracające opryszczkowe zakażenia narządów płciowych oraz zapobieganie im u dorosłych i młodzieży z prawidłową odpornością oraz dorosłych z osłabioną odpornością) · w zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez wirusa cytomegalii i chorobie wywołanej przez tego wirusa po przeszczepieniu narządów u dorosłych i młodzieży.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na acyklowir.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Vaciclor?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Należy zadbać o odpowiedni stan nawodnienia organizmu i przyjmowanie odpowiedniej ilości płynów, zwłaszcza u chorych w podeszłym wieku lub zagrożonych odwodnieniem. Pozwoli to zmniejszyć ryzyko uszkodzenia nerek. U osób z zaburzeniami czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku należy zachować ostrożność. W tych grupach chorych istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego; zaleca się wnikliwą obserwację chorych z tej grupy. U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest odpowiednie dostosowanie dawkowania preparatu przez lekarza. U osób w podeszłym wieku często występują zaburzenia czynności nerek, dlatego także w tej grupie chorych, w razie konieczności lekarz zaleci odpowiednie zmniejszenie dawkowania. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego stosowanie dawek większych niż 4 g na dobę u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub po przeszczepieniu wątroby wymaga zachowania ostrożności. Jeżeli w leczeniu półpaśca odpowiedź kliniczna wydaje się niewystarczająca należy skonsultować się z lekarzem, który może zalecić zastosowanie dożylnego leczenia przeciwwirusowego. Odpowiedź kliniczną na leczenie należy wnikliwie obserwować zwłaszcza u osób z obniżoną odpornością. Doustne leczenie przeciwwirusowe nie jest właściwe w przypadku półpaśca powikłanego, ze zmianami narządowymi, zmianami rozsianymi, neuropatiami ruchowymi, zapaleniem mózgu, powikłaniami mózgowo-naczyniowymi, a także u osób z upośledzoną odpornością i półpaścem ocznym lub dużym ryzykiem rozsiewu choroby. U tych chorych wskazane jest dożylne leczenie przeciwwirusowe. Jeżeli są obecne objawy opryszczki narządów płciowych należy unikać kontaktów seksualnych z powodu ryzyka przeniesienia zakażenia. Podczas zapobiegawczego stosowania preparatu przeniesienie zakażenia także jest możliwe. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem. Jeżeli preparat stosowany jest w leczeniu zakażeń oczu wirusem opryszczki pospolitej (HSV) należy ściśle kontrolować reakcję chorego na leczenie. W razie podejrzenia, że odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca należy skonsultować się z lekarzem, gdyż konieczne może być dożylne podawanie preparatów przeciwwirusowych. U chorych po przeszczepach z dużym ryzykiem zakażenia wirusem cytomegalii (CMV) preparat może być stosowany jedynie wtedy, gdy walgancyklowir lub gancyklowir nie mogą być zastosowane. Jeżeli stosowane są duże dawki preparatu, takie jak np. w zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez wirusa CMV, zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym dotyczących ośrodkowego układu nerwowego. U tych chorych konieczna jest ścisła kontrola czynności nerek i odpowiednia modyfikacja dawkowania przez lekarza. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie badano wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych, które mogą upośledzać sprawność psychofizyczną i zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Vaciclor

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Zakażenia wywołane przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca u dorosłych (półpasiec i półpasiec oczny): 1 g 3 razy na dobę, przez 7 dni (u dorosłych z upośledzoną odpornością dodatkowo przez 2 dni po przekształceniu się zmian w strupki). Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej po rozpoznaniu. Nie ma danych dotyczących skuteczności w przypadku rozpoczęcia przyjmowania preparatu później niż 72 godziny od wystąpienia objawów (wysypki półpaścowej). Zakażenia wywołane przez wirus opryszczki pospolitej u dorosłych i młodzieży po 12. roku życia z prawidłową odpornością: 500 mg 2 razy na dobę. W nawrotach opryszczki leczenie trwa zwykle 3–5 dni. W zakażeniach pierwotnych o ciężkim przebiegu lekarz może zalecić stosowanie leku przez dłuższy okres, do 10 dni. Przyjmowanie leku należy rozpocząć jak najszybciej po rozpoznaniu. Opryszczka wargowa: 2 g 2 razy na dobę przez 1 dzień (odstęp pomiędzy przyjęciem dawek powinien wynosić około 12 godzin, nie mniej niż 6 godzin). Leczenie należy rozpocząć z chwilą pojawienia się najwcześniejszych objawów (mrowienie, pieczenie, świąd). Dorośli z osłabioną odpornością: 1 g 2 razy na dobę przez co najmniej 5 dni. W zakażeniach pierwotnych o ciężkim przebiegu lekarz może zalecić stosowanie leku przez dłuższy okres, do 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej po rozpoznaniu. Zapobieganie nawrotom zakażeń wywołanych wirusem opryszczki pospolitej u dorosłych i młodzieży po 12. roku życia z prawidłową odpornością: 500 mg 1 raz na dobę lub 250 mg 2 razy na dobę. Dawkowanie 250 mg 2 razy na dobę może być skuteczne szczególnie u osób z częstymi nawrotami zakażeń (więcej niż 10 zakażeń rocznie). Dorośli z upośledzoną odpornością: 500 mg 2 razy na dobę. Zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirusa cytomegalii i chorobie wywołanej przez tego wirusa u dorosłych i młodzieży po 12. roku życia: 2 g 4 razy na dobę, zwykle przez 90 dni (niekiedy dłużej). Stosowanie preparatu należy rozpocząć jak najszybciej po przeszczepieniu narządu. Szczególne grupy chorych: Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci do 12. roku życia. U osób w podeszłym wieku lekarz weźmie pod uwagę możliwość występowania zaburzeń czynności nerek i w razie potrzeby odpowiednio dostosuje dawkę. Należy utrzymywać stan właściwego nawodnienia organizmu. U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest odpowiednie dostosowanie dawkowania przez lekarza w zależności od klirensu kreatyniny. Należy zachować ostrożność i utrzymywać stan właściwego nawodnienia organizmu. U chorych poddawanych hemodializom lekarz zaleci odpowiedni schemat dawkowania. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego stosowanie dawek większych niż 4 g na dobę u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub po przeszczepieniu wątroby wymaga zachowania ostrożności.

Czy można stosować Vaciclor w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Należy unikać stosowania preparatu w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne, oraz w jego ocenie oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku. Acyklowir (główny metabolit walacyklowiru) przenika do mleka kobiety karmiącej. Przed zastosowaniem preparatu w okresie karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność, jeżeli równolegle z preparatem stosowane są leki mogące działać toksycznie na nerki (np. aminoglikozydy, związki platyny, środki kontrastowe zawierające jod, metotreksat, pentamidyna, foskarnet, cyklosporyna, takrolimus), zwłaszcza u chorych z zaburzeniami czynności nerek. Konieczna może być regularna kontrola czynności nerek. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat podawany jest równolegle z lekami, takimi jak np. cymetydyna, probenecyd, tenofowir, które współzawodniczą z nim o ten sam mechanizm wydalania; istnieje ryzyko zwiększenia stężenia tych leków i ogólnoustrojowej ekspozycji na te leki i na acyklowir. Jeżeli stosowane są duże dawki preparatu i leki, które hamują aktywne wydzielanie w cewkach nerkowych należy zachować ostrożność. W trakcie równoległego stosowania mykofenolanu mofetylu i acyklowiru, konkurujących ze sobą o wydzielanie kanalikowe, może nastąpić zwiększenie ekspozycji na te leki. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego konieczna jest ścisła obserwacja chorych pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Vaciclor może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Najczęściej występują: bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, wysypka, nadwrażliwość na światło, świąd. Niezbyt często: zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych głównie u osób z upośledzoną odpornością), dezorientacja, omamy, zaburzenia świadomości, drżenia, pobudzenie, duszność, bóle brzucha, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, ból nerek (może być związany z niewydolnością nerek), krwiomocz. Rzadko: niezborność ruchów, zaburzenia mowy, śpiączka, encefalopatia, objawy psychotyczne, drgawki, delirium (u chorych otrzymujących duże dawki preparatu, np. w zapobieganiu zakażeniom CMV działania niepożądane ze strony układu nerwowego występują znacznie częściej niż podczas podawania mniejszych dawek w innych wskazaniach), zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek (szczególnie u osób w wieku podeszłym lub z zaburzeniami czynności nerek otrzymujących duże dawki), obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne.