Venter (sukralfat) – tabl.

Co to jest Venter?

Lek osłonowy stosowany w leczeniu choroby wrzodowej.

Co zawiera i jak działa Venter?

Substancją czynną preparatu jest sukralfat, związek kompleksowy siarczanu sacharozy i wodorotlenku glinu. Sukralfat działa miejscowo, przyspiesza gojenie owrzodzeń, działa osłaniająco na błonę śluzową żołądka. Tworzy warstwę ochronną na powierzchni owrzodzenia błony śluzowej. W miejscu owrzodzenia sukralfat łączy się z błoną śluzową dzięki oddziaływaniu elektrostatycznemu między dodatnio naładowanymi białkami wysięku a ujemnie naładowanymi jonami sukralfatu. Powstaje rodzaj bariery ochronnej nad wrzodem. Uniemożliwia dyfuzję jonów wodorowych. Wiąże pepsynę i kwasy żółciowe. W ten sposób chroni niszę wrzodową przed działaniem kwasu solnego oraz działaniem pepsyny i kwasów żółciowych. Sukralfat wchłania się nieznacznie z przewodu pokarmowego (2–5%), po wchłonięciu w postaci niezmienionej sukralfat (oraz glin) wydalany jest z moczem. Niewchłonięta część wydalana jest w postaci niezmienionej z kałem.

Kiedy stosować Venter?

Preparat jest wskazany do stosowania w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Venter?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie zaburzenia czynności nerek. Lekarz podejmie decyzję, czy w Twoim przypadku właściwe jest stosowanie preparatu. Preparat zawiera glin, który po wchłonięciu wydalany jest z moczem. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek może nastąpić kumulacja glinu w organizmie i mogą wystąpić jego działania toksyczne. Przyjmowanie innych leków zawierających glin (np. niektóre leki zobojętniające sok żołądkowy) zwiększa ryzyko kumulacji glinu. Nie ma doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania preparatu u dzieci do 4. roku życia i dlatego nie należy stosować preparatu w tej grupie wiekowej. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Venter

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy przyjmować na pusty żołądek, 30–60 minut przed posiłkiem. Można popijać płynem lub rozpuścić w 0,5 szklanki wody i wypić. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy: 1 g 4 razy na dobę; należy przyjmować przed głównymi posiłkami (śniadanie, obiad, kolacja) oraz bezpośrednio przed snem. Można także stosować 2 g 2 razy na dobę. Leczenie trwa co najmniej 4–8 tygodni lub do momentu potwierdzenia wyleczenia owrzodzenia w badaniach. Nie należy stosować dłużej niż 12 tygodni. U chorych z niewydolnością nerek nie ma konieczności dostosowywania dawkowania. U chorych z niewydolnością nerek i u chorych poddawanych dializom istnieje ryzyko kumulacji glinu i wystąpienia jego działań toksycznych. Dzieci po 4. roku życia: w razie konieczności 0,5–1 g 4 razy na dobę, godzinę przed każdym głównym posiłkiem (śniadanie, obiad, kolacja) oraz przed snem, tj. 40–80 mg/kg masy ciała w 4 dawkach podzielonych.

Czy można stosować Venter w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest dopuszczone wyłącznie w sytuacji, gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku! Należy zachować ostrożność i przestrzegać zaleceń lekarza. Lekarz podejmie decyzję czy można stosować preparat w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Leki zobojętniające sok żołądkowy stosowane w okresie leczenia sukralfatem należy przyjmować co najmniej 30 minut przed przyjęciem sukralfatu lub godzinę po jego przyjęciu. Inne leki zawierające glin (np. niektóre leki zobojętniające sok żołądkowy) mogą zwiększać ryzyko kumulacji glinu w organizmie i wystąpienia jego toksycznego działania u osób z zaburzeniami czynności nerek. Sukralfat może opóźniać lub zmniejszać wchłanianie leków takich jak: chinolony, tetracykliny, leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol), antagoniści receptora H2 (ranitydyna, cymetydyna), leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny (warfaryna), glikozydy nasercowe (digoksyna), fenytoina, teofilina, L-tyroksyna, chinidyna. Powyższe leki powinny być przyjmowane co najmniej 2 godziny przed przyjęciem sukralfatu. Sukralfat wiąże się z białkami pokarmowymi oraz z niektórymi lekami. Dlatego może powodować powstanie bezoaru u osób z wolniejszym pasażem żołądkowym oraz u osób karmionych przez zgłębnik. Pacjenci karmieni przez zgłębnik powinni otrzymywać sukralfat oddzielnie od pokarmu oraz innych leków.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Venter może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Działania niepożądane są zwykle łagodne i rzadko wymagają zaprzestania stosowania preparatu. Możliwe: zaparcia, biegunki, wymioty, nudności, wzdęcia, suchość w ustach, bóle i zawroty głowy, senność. Istnieje ryzyko kumulacji glinu w organizmie i wystąpienia jego toksycznego działania (encefalopatia) u osób z niewydolnością nerek. Rzadko lub bardzo rzadko mogą wystąpić: wysypka, świąd, pokrzywka, ból w dolnej części pleców. Jeżeli wystąpią ciężkie działania niepożądane należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.