Victoza (liraglutyd) – roztwór do wstrzykiwań

Co to jest Victoza?

Lek przeciwcukrzycowy zmniejszający stężenie glukozy we krwi (lek hipoglikemizujący); powoduje pobudzenie receptora glukagonopodobnego peptydu-1 (GLP-1).

Co zawiera i jak działa Victoza?

Substancją czynną preparatu jest liraglutyd, lek przeciwcukrzycowy podawany we wstrzyknięciach podskórnych. Liraglutyd stosowany jest w celu zmniejszenia stężenia glukozy we krwi w przebiegu cukrzycy typu 2 (dawniej stosowano termin „cukrzyca insulinoniezależna”). Liraglutyd jest peptydem, który przypomina budową jeden z hormonów inkretynowych, tj. glukagonopodobny peptyd-1 (GLP-1). Hormony inkretynowe to cząsteczki peptydowe produkowane przez komórki jelita cienkiego w odpowiedzi na glukozę. Powodują zwiększenie poposiłkowego wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki. Liraglutyd wiąże się z receptorem GLP-1 i powoduje jego aktywację. Efekt jego działania jest podobny do efektów hipoglikemizującego działania GLP-1. Liraglutyd, podobnie jak GLP-1, zwiększa wydzielanie insuliny przez komórki beta trzustki w sposób zależny od stężenia glukozy. Kiedy stężenie glukozy we krwi jest duże następuje stymulacja wydzielania insuliny a gdy stężenie glukozy zmniejsza się wydzielanie insuliny jest hamowane. Regulacji podlega także wydzielanie glukagonu. Liraglutyd nie zaburza prawidłowej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię. Liraglutyd hamuje także opróżnianie żołądka i w ten sposób może wpływać na zmniejszenie stopnia i szybkości wchłaniania glukozy. W wyniku działania preparatu u chorych na cukrzycę typu 2 poprawia się kontrola glikemii poprzez zmniejszenie stężenie glukozy we krwi na czczo oraz po posiłku. Liraglutyd charakteryzuje się wydłużonym działaniem co sprawia, że właściwe jest przyjmowanie leku 1 raz na dobę. Liraglutyd podaje się we wstrzyknięciach podskórnych. Po podaniu podskórnym wchłanianie liraglutydu jest powolne; stężenie maksymalne jest uzyskiwane w ciągu 8–12 godzin po podaniu. Ekspozycja na lek zwiększa się proporcjonalnie do stosowanych dawek. Nie zidentyfikowano organu będącego główną drogą eliminacji liraglutydu.

Kiedy stosować Victoza?

Preparat jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych w celu uzyskania kontroli glikemii w skojarzeniu z: · z metforminą lub z pochodną sulfonylomocznika u osób, u których glikemia jest niewystarczająco kontrolowana pomimo stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy lub pochodnej sulfonylomocznika w monoterapii · z metforminą i z pochodną sulfonylomocznika lub z metforminą i z pochodną tiazolidynodionu u osób, u których glikemia jest niewystarczająco kontrolowana pomimo zastosowania dwóch leków.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Stosowanie preparatu u kobiet w ciąży lub u kobiet w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Victoza?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Nie należy stosować preparatu u chorych na cukrzycę typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej w przebiegu cukrzycy. Preparat jest przeznaczony do wstrzyknięć podskórnych. Nie wolno stosować preparatu dożylnie ani domięśniowo. Preparat nie może być stosowany zamiast insuliny. Nie jest zalecane stosowanie preparatu u chorych przyjmujących insulinę. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania preparatu u chorych z zastoinową niewydolnością serca I – II stopnia wg NYHA jest ograniczone. Nie ma doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania preparatu u chorych z ciężką niewydolnością serca stopnia III – IV wg NYHA. Preparat często powoduje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty i biegunkę. Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania preparatu u osób z nieswoistym zapaleniem jelit oraz gastroparezą cukrzycową i nie zaleca się jego stosowania w tej grupie chorych. Wśród działań niepożądanych preparatu może wystąpić ostre zapalenie trzustki, które wymaga zaprzestania stosowania preparatu. Jeżeli wystąpi uporczywy, silny ból brzucha należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ objawy te mogą świadczyć o wystąpieniu ostrego zapalenia trzustki. Jeżeli wystąpi zapalenie trzustki należy przerwać stosowanie preparatu (po wcześniejszej konsultacji z lekarzem) i nie należy ponownie rozpoczynać jego stosowania. Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem działań niepożądanych ze strony tarczycy, w tym ze zwiększeniem stężenia kalcytoniny we krwi, powiększeniem tarczycy i nowotworem tarczycy, szczególnie u osób z istniejącymi wcześniej chorobami tarczycy. Jeżeli preparat stosowany jest w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika może wystąpić hipoglikemia. Aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii, konieczne może być, aby zgodnie z zaleceniami lekarza zmniejszyć dawkę stosowanej pochodnej sulfonylomocznika. Stosowanie preparatu jest związane z ryzykiem wystąpienia objawów odwodnienia, w tym niewydolności nerek i ostrej niewydolności nerek. Należy zapobiegać wystąpieniu odwodnienia związanego z działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, biegunki). Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie stwierdzono istotnego wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Należy jednak wziąć pod uwagę, że preparat może powodować wystąpienie hipoglikemii, jeżeli stosowany jest w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika. Należy zapobiegać możliwości wystąpienia hipoglikemii. W przypadku wystąpienia hipoglikemii sprawność psychofizyczna, w tym szybkość reakcji może być zaburzona. Może to stanowić zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Victoza

Preparat ma postać roztworu do wstrzyknięć (roztwór we wstrzykiwaczu); przeznaczony jest do podawania podskórnego (w udo, brzuch lub górną część ramienia). Nie wolno stosować preparatu dożylnie ani domięśniowo. Preparat należy przyjmować 1 raz na dobę, o dowolnej porze, niezależnie od posiłku. Najlepiej stosować w przybliżeniu o tej samej porze dnia. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli po 18. roku życia: początkowo 0,6 mg na dobę; po upływie co najmniej 1 tygodnia lekarz może zalecić zwiększenie dawki do 1,2 mg na dobę, a po upływie kolejnego tygodnia, jeżeli to będzie potrzebne, do 1,8 mg na dobę. Nie należy stosować dawek większych niż 1,8 mg na dobę. Jeżeli preparat stosowany jest w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia hipoglikemii, konieczne może być zmniejszenie stosowanej dawki pochodnej sulfonylomocznika. Samodzielne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi może być konieczne w celu dostosowania dawki pochodnej sulfonylomocznika. U osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 60–90 ml/min) nie ma potrzeby dostosowania dawki. Istnieje jedynie ograniczone doświadczenie dotyczące stosowania preparatu u chorych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny w zakresie 30–59 ml/min) i nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania preparatu u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min). Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ani u chorych ze schyłkową niewydolnością nerek. Dotychczasowe doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania preparatu u chorych z zaburzeniami czynności wątroby jest niewystarczające. Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u chorych w podeszłym wieku (po 65. roku życia). Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania preparatu u osób po 75. roku życia jest ograniczone. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia.

Czy można stosować Victoza w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży oraz u kobiet w okresie karmienia piersią. W przypadku planowania ciąży lub zajścia w ciążę należy przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W okresie stosowania preparatu przyjmowanie jakichkolwiek innych leków może mieć miejsce tylko za zgodą lekarza lub na jego zalecenie. Preparat stosowany w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika może zwiększać ryzyko hipoglikemii. Preparat powoduje niewielkie opóźnienie w opróżnianiu żołądka, co może mieć wpływ na wchłanianie leków przyjmowanych doustnie, jednakże badania interakcji nie wykazały żadnego klinicznie istotnego opóźnienia wchłaniania. Nie ma konieczności dostosowywania dawki w przypadku równoległego stosowania paracetamolu, atorwastatyny, gryzeofulwiny, digoksyny lub lizynoprylu. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z warfaryną lub innymi pochodnymi kumaryny, nie można jednak ich wykluczyć. W przypadku stosowania preparatu u chorych przyjmujących warfarynę lub inne pochodne kumaryny zaleca się częste monitorowanie parametru INR (znormalizowany współczynnik charakteryzujący proces krzepnięcia krwi). Nie stwierdzono interakcji pomiędzy liraglutydem a insuliną detemir.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Victoza może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Bardzo często działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego: nudności i biegunka. Często: wymioty, zaparcia, ból brzucha, dyspepsja, a także ból głowy, zapalenie nosogardzieli. Hipoglikemia występuje często, a w przypadku stosowania w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika – bardzo często. Podczas leczenia skojarzonego z: · metforminą – bardzo często: ból głowy, nudności, biegunka; często: zawroty głowy, brak apetytu, wymioty, niestrawność, zapalenie żołądka · z pochodną sulfonylomocznika – często: zapalenie nosogardzieli, hipoglikemia, brak apetytu, nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, zaparcia, ból brzucha · z metforminą i pochodną sulfonylomocznika – bardzo często: hipoglikemia, nudności, biegunka; często: zapalenie oskrzeli, brak apetytu, wymioty, niestrawność, ból brzucha, zaparcia, ból głowy, ból zębów · z metforminą i pochodną tiazolidynodionu – bardzo często: nudności, wymioty, biegunka; często: zapalenie nosogardzieli, hipoglikemia, brak apetytu, niestrawność, zaparcia, wzdęcia/gazy, refluks żołądkowo-przełykowy, wirusowe zapalenie żołądka i jelit, zmęczenie, gorączka. Ponadto często mogą wystąpić: reakcje w miejscu wstrzyknięcia, wysypka; niezbyt często: złe samopoczucie, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, odwodnienie, pokrzywka, świąd; rzadko: reakcje anafilaktyczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, kołatanie serca, duszność, niedociśnienie tętnicze). Podczas stosowania leku może wystąpić ostre zapalenie trzustki. Mogą również wystąpić działania niepożądane związane z tarczycą (m.in. nowotwór tarczycy, zwiększenie stężenia kalcytoniny we krwi, powiększenie tarczycy). Preparat może mieć działanie immunogenne i może powodować wytworzenie przeciwciał przeciwko liraglutydowi, co nie wpływa na zmniejszenie skuteczności działania preparatu.