Xalacom (latanoprost + tymolol) – krople do oczu, roztwór

Co to jest Xalacom?

Preparat stosowany miejscowo do oka (do worka spojówkowego), zawierający lek z grupy beta-blokerów (tymolol) oraz analog prostaglandyny (latanoprost). Obydwie substancje czynne zmniejszają ciśnienie wewnątrzgałkowe w wyniku różnych mechanizmów działania. Działanie preparatu jest silniejsze niż w przypadku zastosowania każdego ze składników w monoterapii.

Co zawiera i jak działa Xalacom?

Jest to preparat złożony zawierający 2 substancje czynne: tymolol i latanoprost. Tymolol należy do grupy leków zwanych beta-blokerami (inna stosowana nazwa to beta-adrenolityki). Działanie tych leków polega na zablokowaniu pewnego typu receptorów, nazywanych receptorami adrenergicznymi typu beta. Są to receptory pobudzane w warunkach fizjologicznych przez uwalnianą po aktywacji współczulnego układu nerwowego adrenalinę lub noradrenalinę. Farmakologiczne zablokowanie receptorów uniemożliwia ich pobudzenie, a przez to ogranicza skutki działania adrenaliny czy noradrenaliny na tkanki docelowe posiadające receptory beta. Preparaty z tej grupy stosowane są głównie jako leki przeciwnadciśnieniowe i w przebiegu chorób układu sercowo–naczyniowego. W postaci kropli do oczu tymolol jest stosowany miejscowo, do worka spojówkowego, gdzie obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zmniejszenie wytwarzania cieczy wodnistej. Nie wpływa na szerokość źrenicy ani na akomodację oka. Z worka spojówkowego tymolol dobrze penetruje do struktur oka oraz w znacznym stopniu wchłaniany jest do krwi i może powodować ogólnoustrojowe działania niepożądane. Latanoprost jest analogiem prostaglandyny, aktywuje receptor prostaglandynowy. Zmniejsza ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej. Latanoprost jest prolekiem, który w rogówce ulega hydrolizie do aktywnego farmakologicznie wolnego kwasu latanoprostowego. Początek działania preparatu złożonego występuje w ciągu 1 godziny, a działanie maksymalne w ciągu ok. 6–8 godzin po podaniu miejscowym do oka. Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego utrzymuje się przynajmniej przez 24 godziny.

Kiedy stosować Xalacom?

Preparat jest wskazany w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrzgałkowego u chorych z jaskrą z otwartym kątem przesączania oraz nadciśnieniem wewnątrzgałkowym, u których leczenie beta-adrenolitykiem lub analogami prostaglandyn nie spowodowało wystarczającego obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli występuje u Ciebie: · nadreaktywność oskrzeli, w tym astma oskrzelowa (także w przeszłości) · ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc · bradykardia zatokowa · blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (u chorych bez stymulatora serca) · wstrząs kardiogenny · objawowa niewydolność serca. Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży (chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne) ani u kobiet w okresie karmienia piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Xalacom?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego, miejscowo do worka spojówkowego. Leki z grupy beta-blokerów stosowane miejscowo (do worka spojówkowego) mogą być wchłaniane i powodować ogólnoustrojowe działania niepożądane, charakterystyczne dla tej grupy leków. U chorych z niewydolnością serca konieczne jest jej ustabilizowanie przed rozpoczęciem stosowania preparatu. Chorzy z ciężką niewydolnością serca w przeszłości powinni pozostawać pod uważnym nadzorem lekarskim. Zalecana jest obserwacja czy nie występują objawy niewydolności serca i kontrola częstotliwości rytmu serca. Stosowanie tymololu może powodować nasilenie niewydolności serca, sporadycznie prowadzące do zgonu. Podawanie leku z grupy beta-blokerów (także w postaci kropli do oczu), może sporadycznie spowodować wystąpienie napadu astmy lub zaburzeń oddechowych u chorych ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia skurczu oskrzeli. Skurcz oskrzeli u chorych na astmę może stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Chorzy na cukrzycę oraz osoby zagrożone wystąpieniem hipoglikemii (zmniejszenie stężenia glukozy we krwi) powinni zachować szczególną ostrożność, ponieważ leki z grupy beta-blokerów mogą maskować objawy hipoglikemii, takie jak uczucie kołatania serca, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia) czy pocenie się. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi. Preparat może także maskować objawy nadczynności tarczycy, pogarszać przebieg dławicy naczynioskurczowej Prinzmetala, ciężkich obwodowych i ośrodkowych zaburzeń krążenia oraz niedociśnienia. Leki blokujące receptory beta adrenergiczne mogą zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne, włączając wstrząs anafilaktyczny). Możliwe jest zmniejszenie skuteczności stosowanej wówczas adrenaliny. Należy zachować szczególną ostrożność stosując preparat u chorych z atopowym zapaleniem skóry oraz u osób ze skłonnościami do reakcji alergicznych. Jeżeli planujesz jakikolwiek zabieg wymagający znieczulenia koniecznie poinformuj lekarza o stosowaniu leku z grupy beta-blokerów. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat jest stosowany równolegle z innymi beta-blokerami przyjmowanymi doustnie (działającymi ogólnoustrojowo), ze względu na ryzyko wzajemnego nasilenia działania i wystąpienia działań niepożądanych, zarówno miejscowych jak i ogólnoustrojowych (w tym poważnych działań niepożądanych dotyczących serca). Chory powinien pozostawać pod obserwacją lekarską. Nie zaleca się równoległego stosowania 2. miejscowo działających beta-adrenolityków ani 2 miejscowo działających analogów lub pochodnych prostaglandyn. Latanoprost może powodować stopniową zmianę koloru oka poprzez zwiększanie liczby melanosomów (ziarnistości barwnikowych) w melanocytach. Jednostronne leczenie może spowodować stałą różnobarwność oczu. Zmiany w zabarwieniu tęczówki postępują powoli i przed długi czas mogą pozostawać niezauważone. Zmiany zabarwienia oczu występują głównie u osób o mieszanym kolorze tęczówek, tj. niebiesko-brązowym, szaro-brązowym, żółto-brązowym i zielono-brązowym, ale także u osób z tęczówkami koloru brązowego. W typowym obrazie przebarwienia, brązowe zabarwienie wokół źrenicy rozchodzi się koncentrycznie w kierunku obwodowym, ale zdarza się, że cała tęczówka lub jej fragmenty stają się silniej zabarwione na brązowo. Po przerwaniu leczenia nie obserwowano dalszego zwiększania zawartości brązowego barwnika w tęczówce. U chorych z aktywnym lub nawracającym opryszczkowym zapaleniem rogówki należy unikać stosowania preparatu; stosować ostrożnie u osób u których w przeszłości wystąpiło opryszczkowe zapalenie rogówki. Nie ma doświadczeń w stosowaniu latanoprostu w jaskrze zapalnej i naczyniowej (neowaskularnej), jaskrze z zamkniętym kątem przesączania, jaskrze wrodzonej, jaskrze z otwartym kątem przesączania u chorych z bezsoczewkowością rzekomą oraz w jaskrze barwnikowej. Latanoprost nie wpływa na szerokość źrenicy, lub wpływa tylko w niewielkim stopniu; nie ma danych dotyczących stosowania preparatu w ostrych napadach jaskry z zamkniętym kątem. W powyższych przypadkach konieczne jest zachowanie ostrożności. Podczas stosowania latanoprostu możliwe jest wystąpienie obrzęku plamki, także postaci torbielowatej. Należy zachować ostrożność u chorych z bezsoczewkowością, bezsoczewkowością rzekomą z rozdarciem torebki tylnej soczewki lub zaimplantowaną soczewką przedniokomorową, a także u osób ze znanymi czynnikami ryzyka torbielowatego obrzęku plamki. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: ­ preparat zawiera jako środek konserwujący chlorek benzalkoniowy, który może odkładać się w soczewkach kontaktowych i niszczyć je (powodować zmiany zabarwienia); osoby, które używają miękkich soczewek kontaktowych powinny je usunąć przed zakropleniem oczu i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym ich założeniem. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Należy zachować ostrożność, ponieważ po podaniu preparatu do oka, mogą wystąpić przejściowe zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn. Jeżeli wystąpią zaburzenia widzenia nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych do czasu ustąpienia zaburzeń i powrotu ostrego, prawidłowego widzenia.

Dawkowanie preparatu Xalacom

Preparat ma postać kropli do oczu. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli: Zwykle 1 kropla 1 raz na dobę do worka spojówkowego. Aby zminimalizować ogólnoustrojowe wchłanianie preparatu zaleca się zamknięcie powieki lub delikatne uciśnięcie kanalika nosowo-łzowego. Nie należy dotykać końcówką kroplomierza powierzchni oka ani powiek, ani żadnej innej powierzchni, ponieważ może to spowodować zanieczyszczenie preparatu. Jeżeli równolegle stosowane są inne preparaty podawane do oczu należy odczekać co najmniej 5 minut pomiędzy podaniami kolejnych leków. Dzieci: Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży.

Czy można stosować Xalacom w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie wolno stosować preparatu w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest równolegle z niżej wymienionymi lekami (podawanymi ogólnie), ze względu na ryzyko nasilenia działania prowadzącego do zmniejszenia częstotliwości rytmu serca (bradykardii) oraz znacznego niedociśnienia tętniczego: · beta-blokery (inna nazwa: leki beta-adrenolityczne) · antagoniści kanałów wapniowych (np. werapamil, diltiazem, nifedypina) · leki przeciwarytmiczne, w tym amiodaron · glikozydy naparstnicy · parasympatykomimetyki · leki przeciwnadciśnieniowe, takie jak np. rezerpina, klonidyna, metylodopa, guanetydyna, guanfacyna. W okresie stosowania preparatu nie należy nagle przerywać stosowania leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak klonidyna, ze względu na ryzyko nagłego wzrostu ciśnienia tętniczego. Ze względu na ryzyko paradoksalnego zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego nie zaleca się równoległego stosowania dwóch miejscowo działających analogów lub pochodnych prostaglandyn. Nie zaleca się równoległego stosowania dwóch miejscowo działających beta-adrenolityków. Tymolol nie wpływa lub wpływa tylko w niewielkim stopniu na szerokość źrenicy, jednakże podawanie tymololu jednocześnie z adrenaliną może spowodować rozszerzenie źrenicy. Należy zachować ostrożność jeżeli preparat stosowany jest równolegle z beta-blokerami (inna nazwa: leki beta-adrenolityczne) działającymi ogólnoustrojowo, ze względu na ryzyko wzajemnego nasilenia działania: ryzyko zmniejszenia częstotliwości rytmu serca (bradykardii), niedociśnienia tętniczego oraz nasilenia działania preparatu okulistycznego. Należy zachować szczególną ostrożność jeżeli preparat jest stosowany równolegle z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi; beta-blokery mogą nasilać działanie leków przeciwcukrzycowych oraz maskować objawy hipoglikemii; należy kontrolować stężenie glukozy we krwi, szczególnie często w początkowym okresie leczenia. Konieczne może być dostosowanie dawkowania leków przeciwcukrzycowych przez lekarza. W przypadku miejscowego stosowania innych preparatów ocznych, należy zachować co najmniej 5 minutowy odstęp czasowy pomiędzy kolejnymi podaniami leków.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Xalacom może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Leki z grupy beta-blokerów stosowane miejscowo, do worka spojówkowego, mogą być wchłaniane i powodować ogólnoustrojowe działania niepożądane, charakterystyczne dla tej grupy leków. Częstość występowania ogólnoustrojowych działań niepożądanych po podaniu miejscowym do oczu jest mniejsza niż po podaniu ogólnym. Mogą wystąpić miejscowe działania niepożądane, dotyczące oka/oczu: zmiana zabarwienia tęczówki (zwiększenie pigmentacji), podrażnienie (kłucie, pieczenie, świąd), ból oka, przekrwienie spojówek, zapalenie spojówek, niewyraźne widzenie, łzawienie, zapalenie brzegów powiek, choroby rogówki. Możliwe jest także wystąpienie ogólnoustrojowych działań niepożądanych: bóle głowy, wysypka, świąd. Ponadto, nie można wykluczyć działań niepożądanych, które występowały podczas stosowania każdej z substancji czynnych w monoterapii, w tym: · miejscowych (dotyczących oczu), takich jak: zmiany w wyglądzie rzęs (pogrubienie, zwiększenie ilości, wydłużenie, ciemnienie), punkcikowate zapalenie rogówki, zapalenie rogówki, obrzęk rogówki, obrzęk okołooczodołowy, zapalenie tęczówki, zapalenie błony naczyniowej oka, obrzęk plamki (u chorych predysponowanych), suchość oczu, odwarstwienie naczyniówki po zabiegu filtracyjnym, zmniejszenie wrażliwości rogówki, opadanie powiek, widzenie niewyraźne, widzenie podwójne; · ogólnoustrojowych, takich jak: zawroty głowy, nasilenie dławicy piersiowej, kołatanie serca, skurcz oskrzeli, astma, zaostrzenie astmy, duszność, ciemnienie skóry powiek, bóle stawów i mięśni, ból w klatce piersiowej, nerwowość, depresja, parestezje, bezsenność, zaburzenia pamięci, omdlenia, udar/niedokrwienie mózgu, nasilenie objawów miastenii (choroby charakteryzującej się nużliwością mięśni), zmniejszenie częstotliwości rytmu serca (bradykardia), zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, zatrzymanie akcji serca, kołatania serca, zmniejszenie ciśnienia tętniczego, nasilenie zaburzeń krążenia obwodowego (nasilenie objawów zespołu Raynauda, nasilenie chromania przestankowego, zimne stopy i dłonie), skurcz oskrzeli u chorych na astmę oskrzelową lub obturacyjne choroby dróg oddechowych, duszność, kaszel, biegunka, nudności, zaburzenia smaku, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból w nadbrzuszu, wymioty, osłabienie, zmęczenie, zaburzenia funkcji seksualnych, wypadanie włosów, nasilenie łuszczycy, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd, reakcje anafilaktyczne, toczeń rumieniowaty układowy).