Xanax (alprazolam) – tabl.

Co to jest Xanax?

Lek przeciwlękowy z grupy pochodnych benzodiazepiny.

Co zawiera i jak działa Xanax?

Substancją czynną preparatu jest alprazolam. Alprazolam jest pochodną benzodiazepiny o czasie działania krótkim do średniego. Wywiera, zależne od dawki, działanie hamujące na wszystkich poziomach ośrodkowego układu nerwowego, począwszy od niewielkiego uspokojenia, poprzez sen, aż do śpiączki. Pobudza oraz ułatwia działanie hamujące kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który jest głównym inhibitorem przekaźnictwa nerwowego w mózgu i odpowiada za hamowanie pre- i post-synaptyczne we wszystkich częściach ośrodkowego układu nerwowego. W porównaniu do innych benzodiazepin, alprazolam wywiera silniejsze działanie anksjolityczne i przeciwlękowe, przy zachowaniu działania zmniejszającego napięcie mięśniowe, przeciwdrgawkowego oraz uspokajająco-nasennego.

Kiedy stosować Xanax?

Preparat jest wskazany do stosowania w krótkotrwałym leczeniu: · zespołu lęku napadowego z agorafobią lub bez niej · zespołu lęku uogólnionego · zespołu lękowego z wtórnym obniżeniem nastroju. Zaleca się stosowanie preparatu jedynie w tych przypadkach, kiedy objawy są nasilone, zaburzają prawidłowe funkcjonowanie lub są bardzo uciążliwe dla pacjenta.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Xanax?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Podczas wielokrotnego w ciągu kilku tygodni stosowania leków z tej grupy, może wystąpić zjawisko tolerancji; potrzeba wtedy coraz większych dawek preparatu, aby osiągnąć ten sam efekt terapeutyczny. W czasie leczenia może dochodzić do rozwoju uzależnienia albo zależności psychicznej lub fizycznej od leku. Do grupy szczególnego ryzyka należą osoby ze skłonnościami do nadużywania leków (w tym narkotyków) i alkoholu. W przypadku leczenia osób z depresją i tendencjami samobójczymi wymagana jest szczególna ostrożność. Każda niepokojąca zmiana zachowania, zauważona przez chorego lub osoby z jego otoczenia, powinna niezwłocznie zostać zgłoszona lekarzowi. Zgłaszano przypadki wystąpienia manii i hipomanii u osób z depresją leczonych tym preparatem. Ze względu na możliwość wystąpienia tak zwanego „zespołu odstawiennego” (ból głowy, ból mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, splątanie i drażliwość, a w ciężkich przypadkach także: poczucie nierealności, depersonalizacja, przeczulica słuchowa, uczucie mrowienia i pieczenia w kończynach, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny, omamy lub napady drgawkowe), nie należy gwałtownie przerywać stosowania preparatu. Lekarz zaleci stopniowe zmniejszanie dawki w odpowiednio długim dla danego pacjenta okresie czasu. Leki z tej grupy mogą powodować niepamięć następczą. Występuje ona najczęściej w ciągu kilku godzin po przyjęciu preparatu. W celu zmniejszenia ryzyka, pacjent powinien upewnić się, że będzie miał możliwość nieprzerwanego snu trwającego 7 do 8 godzin. W przypadku wystąpienia objawów takich jak: · niepokój · pobudzenie · drażliwość · agresja · urojenia · furia · koszmary senne · omamy · psychozy · nieodpowiednie zachowanie należy skontaktować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci przerwanie stosowania preparatu poinformuje o dalszym postępowaniu Preparat nie jest przeznaczony do podstawowego leczenia psychoz. Nie należy stosować go w monoterapii zaburzeń lękowych związanych z depresją ze względu na zwiększenie ryzyka samobójstwa u pacjenta. Stosowanie u osób z ciężką depresją lub osób o skłonnościach samobójczych wymaga od lekarza szczególnej uwagi. Należy zachować szczególną ostrożność u osób: · obecnie lub w przeszłości nadużywających alkoholu lub leków · z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek · z jaskrą z zamykającym kątem przesączania. Osoby z przewlekłą niewydolnością oddechową, a także osoby w podeszłym wieku i osłabione powinny otrzymywać mniejsze dawki preparatu. Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia. Informacje o dodatkowych składnikach preparatu: Preparat zawiera laktozę, osoby z dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Z powodu działania uspokajającego alprazolam może, zwłaszcza na początku leczenia i w okresie zwiększania dawki, mieć niekorzystny wpływ na czynności wymagające zwiększonej czujności, koordynacji ruchów i szybkiego reagowania (np. podczas prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn, pracy na wysokości itp.). Należy zachować ostrożność!

Dawkowanie preparatu Xanax

Preparat ma postać tabletek lub tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Zespół lęku uogólnionego i zespół lękowy ze współistniejącą depresją. Dorośli. Początkowo 0,25–0,5 mg 3 ×/dobę (Xanax) albo 1 mg 1 ×/dobę lub w 2 dawkach podzielonych (Xanax SR); w razie potrzeby lekarz może zadecydować o stopniowym zwiększaniu dawki. Dawka maksymalna wynosi 4 mg/dobę. Osoby w podeszłym wieku lub osłabione – początkowo 0,25 mg 2–3 ×/dobę (Xanax) albo 0,5–1 mg 1 ×/dobę lub w 2 dawkach podzielonych (Xanax SR). Zespół lęku napadowego z agorafobią lub bez niej. Dorośli. Początkowo 0,5–1 mg wieczorem (Xanax, Xanax SR), lekarz może zadecydować o stopniowym zwiększaniu dawki co 3–4 dni, nie więcej niż o 1 mg/dobę; zwykle stosuje się 4–8 mg/dobę. Dawka maksymalna wynosi 10 mg/dobę. Preparat należy stosować wyłącznie w przypadku nasilonych objawów, zaburzających prawidłową aktywność. Zwykle leczenie nie powinno trwać dłużej niż 8–12 tygodni, łącznie z okresem zmniejszania dawki. Dawkę należy zmniejszać stopniowo, po konsultacji z lekarzem, nie szybciej niż o 0,5 mg co 3 dni, u niektórych osób wolniej.

Czy można stosować Xanax w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie zaleca się stosowania preparatu u kobiet w ciąży. Nie należy stosować preparatu w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność stosując równolegle: · leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy takie, jak: leki przeciwbólowe, przeciwpadaczkowe, neuroleptyki, leki nasenne, uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe o działaniu sedatywnym, ponieważ może nastąpić nasilenie ich działania; lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki jednego lub obu jednocześnie stosowanych leków · benzodiazepiny i opioidy; lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie ich dawki o co najmniej jedną trzecią, a następnie powolne jej zwiększanie · imipraminę i dezypraminę; ich stężenie w osoczu może się zmniejszać · digoksynę i lit; ich stężenie w osoczu może się zwiększać · cymetydynę; zmniejsza ona klirens alprazolamu i wydłuża jego okres półtrwania · etynyloestradiol; wydłuża on biologiczny okres półtrwania alprazolamu · substancje hamujące określone enzymy wątrobowe (szczególnie izoenzym CYP3A4 cytochromu P-450); mogą one zwiększyć stężenie alprazolamu i nasilać jego działanie · inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir); lekarz prawdopodobnie zaleci dostosowanie dawki lub odstawienie alprazolamu · nefazodon, fluwoksaminę i cymetydynę; lekarz może zadecydować o konieczności odpowiedniego zmniejszenia dawek · fluoksetynę, propoksyfen, doustne środki antykoncepcyjne, sertralinę, diltiazem lub antybiotyki makrolidowe takie jak erytromycyna i troleandomycyna. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania alprazolamu i ketokonazolu, itrakonazolu oraz innych azolowych leków przeciwgrzybiczych. Teofilina antagonizuje działanie leków z tej grupy.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Xanax może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Bardzo często mogą wystąpić: uspokojenie, senność. Często mogą wystąpić: zmniejszenie apetytu, stan splątania, dezorientacja, depresja, zmniejszenie libido, ataksja, zaburzenia równowagi, nieprawidłowa koordynacja, zaburzenia pamięci, zaburzenia mowy, zaburzenia koncentracji uwagi, nadmierna potrzeba snu, letarg, zawroty głowy, ból głowy, uczucie pustki w głowie, nieostre widzenie, zapacia, suchość w jamie ustnej, nudności, zmęczenie, drażliwość. Niezbyt często mogą wystąpić: niepokój, bezsenność, nerwowość, niepamięć, drżenie, objawy wegetatywne, osłabienie siły mięśniowej, zmiana masy ciała, hiperprolaktynemia (zwiększone stężenie prolaktyny we krwi), hipomania, mania, halucynacje, gniew, agresywne zachowanie, wrogie zachowanie, pobudzenie, zaburzenia libido, nieprawidłowe myślenie, zwiększone pobudzenie psychoruchowe, dystonia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, czynnościowe zaburzenia pracy wątroby, żółtaczka, zapalenie skóry, nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu, zaburzenia czynności płciowych, nieregularne miesiączkowanie ginekomastia, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe. Rzadko może wstąpić cholestaza. Ponadto, z nieznaną częstością, może wystąpić zachwianie równowagi układu autoimmunologicznego.