Xeloda (kapecytabina) – tabl. powl.

Co to jest Xeloda?

Jest to lek przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii nowotworów.

Co zawiera i jak działa Xeloda?

Substancją czynną preparatu jest kapecytabina. Jest to związek organiczny, pochodna fluoropirymidyny, będący prekursorem fluorouracylu. Kapecytabina metabolizowana jest do fluorouracylu, znanego chemioterapeutyku. W przemianach metabolicznych uczestniczą enzymy (szczególnie fosforylaza tymidynowa), których aktywność jest zwiększona w komórkach nowotworowych. Zapewnia to uzyskanie większego stężenia chemioterapeutyku w komórkach nowotworowych w porównaniu do komórek nienowotworowych. Fluorouracyl, pod względem chemicznym jest pochodną uracylu (pirymidyny niezbędnej do syntezy kwasu nukleinowego) i zastępuje biologicznie czynny metabolit w reakcjach biochemicznych. Ze względu na taki sposób działania preparat należy do grupy leków przeciwnowotworowych zwanych antymetabolitami (jest antymetabolitem pirymidyny). Fluorouracyl przekształcany jest w komórce do aktywnych metabolitów, które zaburzają syntezę i stabilność kwasów nukleinowych DNA i RNA. Zahamowaniu ulegają podziały komórkowe i następuje apoptotyczna śmierć komórek co ogranicza wzrost i rozwój nowotworu. Skutki działania preparatu są największe w komórkach szybko dzielących się. Preparat jest chemioterapeutykiem doustnym stosowanym w leczeniu różnego typu nowotworów, szczególnie w leczeniu raka jelita grubego.

Kiedy stosować Xeloda?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · raka okrężnicy (leczenie uzupełniające po operacji raka w stadium III) · raka jelita grubego i odbytnicy z przerzutami · zaawansowanego raka żołądka (jako leczenie pierwszego rzutu w skojarzeniu z preparatami zawierającymi platynę) · raka piersi (w leczeniu raka miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami, w skojarzeniu z docetakselem, u kobiet, u których wcześniejsza chemioterapia zawierająca antracykliny zakończyła się niepowodzeniem a także w monoterapii u kobiet, u których wcześniejsza chemioterapia zawierająca taksany i antracykliny zakończyła się niepowodzeniem lub, u których dalsze leczenie antracyklinami jest przeciwwskazane).

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na fluorouracyl. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli w przeszłości występowały u Ciebie ciężkie i nietypowe odczyny po leczeniu fluoropirymidynami. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli rozpoznano u Ciebie: · niedobór dehydrogenazy pirymidynowej (DPD) · leukopenię, neutropenię, małopłytkowość · ciężką niewydolność wątroby · ciężką niewydolność nerek a także, jeżeli stosujesz · leczenie sorywudyną lub jej analogami np. brywudyną.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Xeloda?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzenie określonych badań kontrolnych. Leczenie może być prowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Lekarz zaleci regularne badania hematologiczne a wyniki tych badań ( zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów], zmniejszenie liczby płytek krwi [trombocytów]) mogą stanowić wskazanie do przerwania leczenia. Większość działań niepożądanych związanych ze stosowaniem preparatu jest odwracalna i nie wymaga bezwzględnego zaprzestania stosowania preparatu; niekiedy konieczne jest dostosowanie dawek lub tymczasowe zaprzestanie leczenia. U osób, u których wystąpi ciężka biegunka i/lub wymioty należy uzupełniać płyny i elektrolity aby zapobiec odwodnieniu; u tych osób lekarz może zalecić zmniejszenie dawki preparatu, zaprzestanie leczenia do czasu uzyskania wystarczającego nawodnienia a także stosowanie leków przeciwbiegunkowych (np. loperamid). Z leczeniem może być związane wystąpienie zespołu dłoniowo–podeszwowego (określanego także jako erytrodyzestezja dłoniowo–podeszwowa) objawiający się zaburzeniami czucia, drętwieniem, obrzękiem i bólem rąk i stóp. W przypadku nasilenia objawów (nasilony ból utrudniający lub uniemożliwiający codzienną aktywność, owrzodzenie, łuszczenie, pęcherze) lekarz zaleci czasowe zaprzestanie leczenia i dostosowanie dawki. W przypadku leczenia skojarzonego z cisplatyną nie należy stosować witaminy B6 (pirydoksyny) w celu leczenia lub zapobiegania zespołowi dłoniowo–podeszwowemu. Należy zachować ostrożność u osób z ciężką chorobą serca, zaburzeniami rytmu serca lub chorobą niedokrwienną serca (także w przeszłości). Preparat może mieć działanie kardiotoksyczne i zwiększać ryzyko wystąpienia zawału serca, dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca, wstrząsu kardiogennego i nagłego zgonu. Ryzyko kardiotoksycznego działania preparatu jest zwiększone u osób z chorobą niedokrwienną serca. U osób z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby lekarz zaleci monitorowanie parametrów określających czynność wątroby. W razie znacznego zwiększenia stężenia bilirubiny lub wzrostu aktywności enzymów wątrobowych lekarz może zalecić zaprzestanie leczenia. Osoby z zaburzeniami czynności nerek (łagodnymi do umiarkowanych) są bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych. Stosowanie preparatu u osób z ciężką niewydolnością nerek jest przeciwwskazane. Należy zachować ostrożność u osób: -z chorobami ośrodkowego lub obwodowego układu nerwowego -chorych na cukrzycę -z zaburzeniami elektrolitowymi -przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (warfarynę, kumarynę)–konieczne monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi -z zaburzeniami stężenia wapnia (preparat może powodować wystąpienie zmniejszonego lub zwiększonego stężenia wapnia we krwi). Osoby leczone preparatem (zarówno mężczyźni jak i kobiety) powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji aby zapobiec ciąży w okresie leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: -preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat może powodować zawroty głowy, nudności i uczucie zmęczenia oraz może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń/maszyn.

Czy można stosować Xeloda w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Zobacz też ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?. Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność i kontrolować parametry krzepnięcia krwi podczas równoległego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny np. warfaryna). Stosowanie z fenytoiną wymaga regularnej kontroli stężenia fenytoiny we krwi. Preparatu nie wolno stosować z syrowudyną lub jej pochodnymi takimi jak brywudyna ze względu na ryzyko wystąpienia interakcji mogących doprowadzić do zgonu (wymagana przerwa pomiędzy stosowaniem tych preparatów wynosi co najmniej 4 tygodnie). Leki zobojętniające sok żołądkowy (wodorotlenek glinu i magnezu) mogą powodować nieznaczne zwiększenie stężenia preparatu we krwi. Należy unikać stosowania preparatu z allopurinolem, który może powodować zmniejszenie skuteczności działania preparatu. Interferon alfa, radioterapia i kwas foliowy mogą nasilać toksyczność preparatu i wymagać zmniejszenia stosowanej dawki preparatu. Zaleca się przyjmowanie preparatu bezpośrednio po posiłku.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Xeloda może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Nasilenie działań niepożądanych preparatu może być większe, jeżeli jest on podawany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia układu pokarmowego: zapalenie błon śluzowych jamy ustnej, utrata apetytu, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka (ryzyko odwodnienia), jadłowstręt a także zespół dłoniowo–podeszwowy, zmęczenie osłabienie lub nasilenie zaburzeń czynności nerek u osób z wcześniej upośledzoną czynnością nerek. Często możliwe zaburzenia hematologiczne: neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów]), niedokrwistość, małopłytkowość a także rzadziej możliwa agranulocytoza (poważne zmniejszenie liczby granulocytów w morfologii krwi), gorączka neutropeniczna, zapalenia i zakażenia pasożytnicze, posocznica, zwiększenie czasu protrombinowego, niedokrwistość hemolityczna. Mogą wystąpić: zapalenie błon śluzowych (jamy ustnej, jelit, odbytnicy), krwawienia z przewodu pokarmowego, suchość w ustach, niedrożność jelit, wodobrzusze, refluks żołądkowo–przełykowy, zaburzenia czynności wątroby (w tym żółtaczka), cukrzyca, hipokaliemia (zmniejszenie stężenia wapnia we krwi), zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica żył głębokich, uderzenia gorąca, wybroczyny, nadciśnienie tętnicze. Możliwe reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, zaczerwienienie), a także, sporadycznie możliwe niebezpieczne reakcje anafilaktyczne. Mogą wystąpić: świąd i zmiany skórne, rumień, nadwrażliwość na światło, suchość skóry, pęknięcia naskórka, przemijające zmiany w obrębie paznokci, łysienie, przebarwienia skóry, objawy grypopodobne, bóle kości i stawów, sztywność mięśniowa, krwiomocz i inne zaburzenia czynności nerek, krwawienia z dróg rodnych, bezsenność, depresja, napady paniki, stany splątania, bóle i zawroty głowy, zaburzenia ruchowe i czuciowe, omdlenia, zaburzenia równowagi, zapalenie spojówek, łzawienie, zaburzenia widzenia, światłowstręt, zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, dławica piersiowa. Mogą wystąpić zaburzenia układu oddechowego (duszność, krwawienie z nosa, kaszel, zator płucny, odma płucna, astma, duszność wysiłkowa, krwioplucie). Osoby powyżej 60. roku życia a także osoby z zaburzeniami czynności nerek są częściej narażone na wystąpienie działań niepożądanych związanych ze stosowaniem preparatu. U osób z małą aktywnością dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD) istnieje ryzyko rozwinięcia się ciężkich i długotrwałych działań niepożądanych.