Xifaxan (rifaksymina) – tabl. powl.

Co to jest Xifaxan?

Antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych przewodu pokarmowego.

Co zawiera i jak działa Xifaxan?

Substancją czynną preparatu jest rifaksymina, antybiotyk o szerokim spektrum działania, półsyntetyczna pochodna ryfamycyny. Mechanizm działania rifaksyminy polega na hamowaniu aktywności enzymu odpowiedzialnego za syntezę RNA (polimerazy RNA) w komórce bakteryjnej. Prowadzi to do zahamowania syntezy białek bakteryjnych i w konsekwencji do śmierci komórki. Rifaksymina działa bakteriobójczo wobec większości bakterii, zarówno Gram-dodatnich jak i Gram-ujemnych, tlenowych i beztlenowych, wywołujących zakażenia jelitowe i biegunkę podróżnych. Dodatkowo, poprzez zmniejszenie ilości bakterii w jelicie grubym ogranicza bakteryjną produkcję amoniaku i toksyn, które w przypadku zaawansowanych chorób wątroby są odpowiedzialne za rozwój i objawy encefalopatii wątrobowej. Rifaksymina przeznaczona jest do stosowania doustnego. Działa miejscowo w jelicie, wchłania się jedynie w minimalnym stopniu (mniej niż 1%). Większość dawki wydalana jest z kałem, z moczem wydalane jest mniej niż 0,4% dawki.

Kiedy stosować Xifaxan?

Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci po 12. roku życia w leczeniu chorób, które zostały wywołane lub do powstania których przyczyniły się bakterie wrażliwe na rifaksyminę, takich jak: · choroby przewodu pokarmowego: zakażenia jelitowe, biegunka podróżnych · encefalopatia wątrobowa.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne pochodne ryfamycyny. Nie stosować jeżeli występują: · niedrożność jelit (także częściowa) · ciężkie wrzodziejące uszkodzenia jelit. Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży ani u kobiet w okresie karmienia piersią. Nie należy stosować preparatu u dzieci do 12. roku życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Xifaxan?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Nie należy stosować preparatu w przypadku biegunki z objawami zakażenia uogólnionego, z towarzyszącą gorączką lub w przypadku obecności krwi w kale. Preparat nie wchłania się z przewodu pokarmowego i nie jest skuteczny w powyższych przypadkach. Konieczna jest konsultacja lekarska i zastosowanie odpowiedniego leczenia. Jeżeli pomimo stosowania preparatu biegunka zakaźna utrzymuje się dłużej niż 24–48 godzin lub jej objawy nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem; konieczne jest właściwe rozpoznanie i zastosowanie innego leczenia. Stosowanie większości antybiotyków może być związane z wystąpieniem rzekomobłoniastego zapalenia jelit o różnym przebiegu, niekiedy ciężkim. Jeżeli po leczeniu antybiotykami wystąpi biegunka należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Jeżeli preparat jest stosowany długotrwale i/lub w dużych dawkach, a także jeżeli występują uszkodzenia błony śluzowej jelita wchłanianie leku może ulec zwiększeniu. Zwiększonemu wchłanianiu towarzyszyć może czerwone zabarwienie moczu, spowodowane przez substancję czynną preparatu (pochodne ryfamycyny mają kolor czerwono – pomarańczowy). Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: · preparat w postaci granulatu do przygotowania zawiesiny doustnej zawiera sacharozę (ok. 5,8 g w 20 ml); osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy lub niedoborem sacharazy–izomaltazy nie powinny stosować preparatu; · preparat w postaci granulatu do przygotowania zawiesiny doustnej zawiera sacharozę; należy zachować ostrożność u chorych na cukrzycę. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Xifaxan

Preparat ma postać tabletek powlekanych lub granulatu do przygotowania zawiesiny doustnej. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Dorośli i dzieci po 12. roku życia: Zakażenia jelitowe i biegunka podróżnych: od 200 mg co 8 godzin do 400 mg co 8–12 godzin. Encefalopatia wątrobowa: 400 mg co 8 godzin. Stosując preparat w postaci zawiesiny doustnej dawkę należy odmierzyć za pomocą miarki dołączonej do opakowania. Nie stosować dłużej niż 7 dni. U osób z zaburzeniami czynności wątroby zmiana dawkowania nie jest konieczna. Nie ma danych dotyczących farmakokinetyki preparatu u chorych z niewydolnością nerek ani u chorych po 65. roku życia. Nie należy stosować preparatu u dzieci do 12. roku życia ze względu na brak doświadczenia klinicznego w tej grupie wiekowej.

Czy można stosować Xifaxan w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży ani u kobiet w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji preparatu z lekami metabolizowanymi z udziałem układu enzymatycznego cytochromu P450.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Xifaxan może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Działania niepożądane prawie zawsze mają niewielkie lub umiarkowane nasilenie i zazwyczaj ustępują samoistnie bez konieczności zmiany dawkowania lub przerwania leczenia. Często możliwe: bóle brzucha, zaparcia, nagła potrzeba wypróżnienia, bolesne parcie na stolec, biegunka, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, nudności, wymioty, gorączka i bóle głowy. Niezbyt często: ból w górnej części jamy brzusznej, wodobrzusze, niestrawność, suchość w jamie ustnej, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, stolce z domieszką śluzu lub ze świeżą krwią, jadłowstręt, suchość w gardle, duszność, niedrożność nosa, ból gardła i krtani, zaburzenia smaku, zawroty głowy, niedoczulica, podwójne widzenie, kołatanie serca, zaburzenia snu, bezsenność, astenia, ból w klatce piersiowej, dreszcze, zmęczenie, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, bóle pleców, bóle i skurcze mięśni, osłabienie siły mięśniowej, zimne poty, wysypka, zaczerwienienie twarzy, kandydoza, drożdżakowe zakażenie pochwy, oparzenie słoneczne, częste miesiączki, zwiększenie aktywności AST, wzrost ciśnienia tętniczego, krwinkomocz, krwiomocz, glikozuria, częstomocz, wielomocz, zaburzenia hematologiczne (limfocytoza, monocytoza, neutropenia). Bardzo rzadko: reakcja rzekomoanafilaktyczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, zapalenie skóry, pokrzywka, świąd, wysypka.