Zamur 250 (cefuroksym (aksetyl cefuroksymu)) – tabl. powl.

Co to jest Zamur?

Lek przeciwbakteryjny stosowany ogólnie. Antybiotyk beta-laktamowy stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Co zawiera i jak działa Zamur?

Substancją czynną preparatu jest cefuroksym. W postaci doustnej preparatu zawarta jest jego nieaktywna biologicznie postać, z której w jelitach uwalnia się aktywny cefuroksym. Jest to antybiotyk z grupy cefalosporyn () zaliczany do II generacji tych antybiotyków. Jego działanie polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co uniemożliwia namnażanie się komórek bakteryjnych. Ze względu na strukturę chemiczną cefuroksym zaliczany jest do antybiotyków beta-laktamowych (), których wspólną cechą jest obecność w ich cząsteczce pierścienia beta-laktamowego. Struktura ta jest wrażliwa na działanie enzymów, tzw. beta-laktamaz, wytwarzanych przez niektóre bakterie. Beta-laktamazy obecne w komórkach bakterii mogą powodować rozkład i unieczynnienie cząsteczek antybiotyku i są jedną z przyczyn oporności bakterii na działanie antybiotyków. Cefuroksym jest antybiotykiem o szerokim zakresie działania bakteriobójczego, bardziej opornym na działanie bakteryjnych beta-laktamaz niż cefalosporyny I generacji.

Kiedy stosować Zamur?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń o lekkim i średnio ciężkim przebiegu wywołanych przez wrażliwe na cefuroksym bakterie u dorosłych i dzieci powyżej 3. miesiąca życia: · ostre paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków · bakteryjne zapalenie zatok przynosowych · ostre zapalenie ucha środkowego · zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli · zapalenie pęcherza moczowego · odmiedniczkowe zapalenie nerek · wczesne stadium boreliozy · niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne antybiotyki z grupy cefalosporyn albo jeśli w przeszłości wystąpiła u Ciebie ciężka reakcja nadwrażliwości na jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).

Dawkowanie preparatu Zamur

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, nasilenia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu chorego. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Dorośli i dzieci po 12. roku życia o masie ciała większej lub równej 40 kg.: Ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie zatok przynosowych, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 250 mg 2 razy na dobę. Ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 500 mg 2 razy na dobę. Borelioza: 500 mg dwa razy na dobę (przez 10 do 21 dni ) Dzieci (które potrafią połykać tabletki) o masie ciała poniżej 40 kg: Ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie zatok przynosowych: 10 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 125 mg 2 razy na dobę. Zapalenie ucha środkowego, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, cięższe zakażenia u dzieci powyżej 5. roku życia: 15 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 250 mg 2 razy na dobę. Borelioza: 15 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 250 mg 2 razy na dobę. (przez 10 do 21 dni ) U osób w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania. U osób z klirensem kreatyniny większym lub równym 30 ml/minutę zmiana dawkowania nie jest konieczna; w przypadku klirensu kreatyniny 10–29 ml/minutę zalecaną dawkę podawać co 24 godziny, natomiast poniżej 10 ml/minutę – co 48 godziny. Osobom poddawanym hemodializie kolejną dawkę należy podać po zakończeniu hemodializy. Sposób podawania leku: Stosować doustnie. Preparat należy przyjmować po posiłku, popijając niewielką ilością wody. Tabletki należy połykać w całości, nie należy ich łamać ani ich kruszyć. Lekarz określi czas trwania leczenia.

Czy można stosować Zamur w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. U kobiet w ciąży preparat może być stosowany wyłącznie wówczas, gdy lekarz po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem uzna stosowanie preparatu za absolutnie konieczne. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza w I trymestrze ciąży. Przed zastosowaniem leku w okresie karmienia piersią skonsultuj się z lekarzem, który oceni stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku i podejmie decyzję czy możesz stosować ten lek; cefuroksym przenika do mleka matki i może powodować wystąpienie uczulenia, biegunki lub zakażeń drożdżakowych u noworodków.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz: · leki moczopędne silnie działajace (np. furosemid) · leki mogące wywierać toksyczne działanie na nerki (np. antybiotyki aminoglikozydowe) · antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym (takich jak np. chloramfenikol, tetracykliny) · probenecyd · leki zobojętniające sok żołądkowy · leki z grupy antagonistów receptora histaminowego H2 (np. cymetydyna, ranitydyna) · inhibitory pompy protonowej (IPP) · doustne preparaty antykoncepcyjne. Równoległe stosowanie silnie działających leków moczopędnych lub antybiotyków aminoglikozydowych może wywierać niekorzystny i toksyczny wpływ na czynność nerek (działanie nefrotoksyczne); zaleca się zachowanie ostrożności. Równoległe stosowanie cefuroksymu i antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym (takich jak np. chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy, tetracykliny, antybiotyki makrolidowe) może powodować wzajemne osłabienie działania bakteriobójczego. Nie zaleca się równoległego stosowania probenecydu; probenecyd opóźnia wydalanie antybiotyku i może powodować nasilenie i wydłużenie czasu jego działania. Stężenie cefurosymu we krwi zmniejsza się po dializie. Leki zobojętniające sok żołądkowy oraz leki z grupy antagonistów receptora histaminowego H2 (np. cymetydyna, ranitydyna) oraz inhibitory pompy protonowej mogą wpływać na wchłanianie preparatu. Preparat może zmniejszać skuteczność działania doustnych preparatów antykoncepcyjnych (należy skonsultować się z lekarzem). Wpływ cefuroksymu na wyniki badań laboratoryjnych: Preparat może powodować fałszywie dodatni wynik testu Coombsa (może to mieć wpływ na wyniki prób krzyżowych krwi). Cefuroksym może wpływać na wyniki oznaczeń stężenia glukozy we krwi i w moczu. W przypadku wykonywania tych badań należy poinformować lekarza i osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie badań w laboratorium o stosowaniu cefuroksymu.