Ziperid 3 mg (rysperydon) – tabl. powl.

Co to jest Ziperid?

Atypowy lek przeciwpsychotyczny, pochodna benzizoksazolu, stosowany w leczeniu schizofrenii i innych chorób psychicznych.

Kiedy stosować Ziperid?

Preparat jest wskazany w leczeniu: · schizofrenii · epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych · krótkotrwałym (do 6 tygodni) uporczywej agresji u osób z zespołem otępiennym typu alzheimerowskiego w stopniu umiarkowanym do ciężkiego, u których leczenie niefarmakologiczne nie jest skuteczne, oraz gdy istnieje ryzyko, że pacjent będzie stanowił zagrożenie dla samego siebie lub innych osób · krótkotrwałym objawowym (do 6 tygodni) uporczywej agresji w przebiegu zaburzeń zachowania u dzieci od 5. roku życia i młodzieży ze sprawnością intelektualną poniżej przeciętnej bądź upośledzonych umysłowo, zdiagnozowanych według kryteriów DSM-IV, u których nasilenie agresji i innych zachowań destrukcyjnych wymaga leczenia farmakologicznego. Farmakoterapia powinna stanowić integralną część wszechstronnego programu terapeutycznego obejmującego działania psychospołeczne i edukacyjne. Zaleca się, aby rysperydon był przepisywany przez lekarza specjalistę w dziedzinie neurologii dziecięcej oraz psychiatrii dziecięcej i młodzieżowej lub lekarza specjalizującego się w leczeniu zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Ziperid?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Należy zachować szczególną ostrożność u osób z otępieniem, jednocześnie przyjmujących furosemid. U takich pacjentów przed zastosowaniem preparatu, lekarz powinien dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka. Nie należy dopuszczać do odwodnienia pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem leczonych preparatem, gdyż stanowi ono dodatkowy czynnik ryzyka zgonu. Osoby w podeszłym wieku z otępieniem innego typu niż związane z chorobą Alzheimera nie powinny stosować preparatu ze względu na znacznie większe ryzyko wystąpienia udaru mózgu. Jeśli w trakcie leczenia wystąpią: · nagłe osłabienie · zdrętwienie twarzy, nóg lub rąk · problemy z mową lub widzeniem należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, gdyż mogą to być objawy zaburzeń krążenia mózgowego. W początkowej fazie dostosowania dawki, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych, preparat może powodować ortostatyczne spadki ciśnienia. Należy zachować ostrożność u osób z chorobami układu krążenia (niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia, odwodnienie, zaburzenia krążenia mózgowego, niedostateczne wypełnienie łożyska naczyniowego). Lekarz prawdopodobnie zaleci w takim przypadku stopniowe zwiększanie dawki. Jeżeli wystąpią objawy późnych dyskinez (mimowolne ruchy mięśni żwaczy, języka, kończyn górnych i tułowia), należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci przerwanie leczenia i poinformuje dalszym postępowaniu. Jeśli podczas leczenia wystąpi znaczne, niewyjaśnione podwyższenie temperatury ciała bez innych objawów, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, gdyż może to stanowić objaw groźnego dla zdrowia i życia tak zwanego „złośliwego zespołu neuroleptycznego”. Inne jego objawy to: · zwiększenie napięcia mięśniowego · zaburzenia świadomości · objawy niestabilności autonomicznego układu nerwowego (niemiarowe tętno lub wahania ciśnienia tętniczego krwi, częstoskurcz, obfite pocenie się, zaburzenia rytmu serca) · dodatkowo mogą wystąpić: wzrost aktywności fosfokinazy kreatyninowej i mioglobinuria spowodowana rozpadem mięśni (rabdomioliza) oraz ostra niewydolność nerek. Lekarz prawdopodobnie zaleci odstawienie preparatu i poinformuje o dalszym postępowaniu. Należy zachować ostrożność u osób: · z chorobą Parkinsona lub otępieniem z ciałami Lewy’ego, gdyż mogą być oni szczególnie wrażliwi na skutki działania preparatu i bardziej zagrożeni wystąpieniem · złośliwego zespołu neuroleptycznego · z cukrzycą i czynnikami ryzyka wystąpienia cukrzycy; należy ich monitorować pod kątem wystąpienia objawów hiperglikemii (takich jak nadmierne pragnienie i łaknienie, wielomocz i osłabienie) · z hiperprolaktynemią lub guzami zależnymi od prolaktyny w wywiadzie · z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym, równolegle stosujących inne leki wydłużające odstęp QT lub ze zmniejszonym stężeniem potasu lub magnezu we krwi, ze względu na ryzyko wystąpienia arytmii · z drgawkami w wywiadzie lub z innymi stanami, które mogą obniżać próg drgawkowy · u których mogą wystąpić czynniki sprzyjające podwyższeniu podstawowej temperatury ciała (np. wykonujących intensywny wysiłek fizyczny, narażonych na działanie ekstremalnie wysokich temperatur, przyjmujących jednocześnie leki o działaniu przeciwcholinergicznym lub odwodnionych). Podczas leczenia u mężczyzn może wystąpić priapizm, czyli długotrwały, bolesny wzwód bez pobudzenia seksualnego. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia preparatem oraz podczas jego trwania lekarz zidentyfikuje wszystkie możliwe czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i podejmie działania zapobiegawcze. Ze względu na możliwy wpływ preparatu na zdolność uczenia się u dzieci i młodzieży należy monitorować działanie uspokajające; zmiana pory podawania leku może zmniejszyć wpływ na zdolność koncentracji. Stosowanie preparatu u dzieci i młodzieży wiąże się ze zwiększeniem masy ciała i BMI; nie zbadano wystarczająco długotrwałego wpływu na dojrzewanie płciowe i wzrost. Ze względu na możliwość wpływu długotrwałej hiperprolaktynemii na rozwój fizyczny i dojrzewanie płciowe dzieci i młodzieży pacjenci w tym wieku powinni być objęci szczególną opieką lekarza (pomiary wzrostu, wagi, dojrzewania płciowego, kontrola występowania menstruacji i innych potencjalnych działań prolaktynozależnych). Podczas stosowania preparatu u dzieci i młodzieży należy regularnie kontrolować występowanie objawów pozapiramidowych oraz innych zaburzeń ruchu. Informacje o dodatkowych składnikach preparatu: Preparat zawiera laktozę; nie powinien być stosowany u osób z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Podczas jego stosowania zachowaj ostrożność!

Dawkowanie preparatu Ziperid

Preparat ma postać tabletek powlekanych. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Schizofrenia. Dorośli. Dawkę dobową podawać 1 ×/dobę lub w 2 dawkach podzielonych. Początkowo 2 mg/dobę, 2. dnia dawkę można zwiększyć do 4 mg/dobę. Dawka podtrzymująca wynosi zwykle 4–6 mg/dobę; u niektórych chorych korzystne jest zastosowanie mniejszej dawki i/lub wolniejsze zwiększanie dawki przez lekarza. Dawki większe niż10 mg/dobę nie wykazują większej skuteczności, mogą natomiast wywołać pozapiramidowe działania niepożądane. Nie badano bezpieczeństwa stosowania dawek większych niż 16 mg/dobę. U osób w podeszłym wieku początkowo 0,5 mg 2 ×/dobę, dawkę można zwiększać stopniowo o 0,5 mg 2 ×/dobę do dawki 1–2 mg 2 ×/dobę. Leczenie epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych. Dorośli. Początkowo 2 mg 1 ×/dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększać o 1 mg, nie częściej niż co 24 godziny. Zakres dawek 1–6 mg/dobę. U osób w podeszłym wieku początkowo 0,5 mg 2 ×/dobę, w razie potrzeby dawkę można zwiększać stopniowo o 0,5 mg 2 ×/dobę do dawki 1–2 mg 2 ×/dobę. Krótkotrwałe leczenie (do 6 tygodni) uporczywej agresji u osób z zespołem otępiennym typu alzheimerowskiego w stopniu umiarkowanym do ciężkiego, u których leczenie niefarmakologiczne nie jest skuteczne, oraz gdy istnieje ryzyko, że pacjent będzie stanowił zagrożenie dla samego siebie lub innych osób. Początkowo 0,25 mg 2 ×/dobę, w razie potrzeby dawkę zwiększać o 0,25 mg 2 ×/dobę nie częściej niż co 2. dzień. Zwykle dawka wynosi 0,5 mg 2 ×/dobę. Niektórzy pacjenci mogą wymagać dawek do 1 mg 2 ×/dobę. Krótkotrwałe leczenie objawowe (do 6 tygodni) uporczywej agresji w przebiegu zaburzeń zachowania u dzieci od 5. roku życia i młodzieży ze sprawnością intelektualną poniżej przeciętnej bądź upośledzonych umysłowo, zdiagnozowanych według kryteriów DSM-IV, u których nasilenie agresji i innych zachowań destrukcyjnych wymaga leczenia farmakologicznego. Farmakoterapia powinna stanowić integralną część wszechstronnego programu terapeutycznego obejmującego działania psychospołeczne i edukacyjne. Zaleca się, aby rysperydon był przepisywany przez lekarza specjalistę w dziedzinie neurologii dziecięcej oraz psychiatrii dziecięcej i młodzieżowej lub lekarza specjalizującego się w leczeniu zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży. Osoby o masie ciała powyżej 50 kg. Początkowo 0,5 mg 1 ×/dobę, w razie potrzeby dawkę zwiększać o 0,5 mg/dobę, nie częściej niż co 2. dzień; dawka podtrzymująca zwykle 1 mg 1 ×/dobę, zakres dawek 0,5–1,5 mg 1 ×/dobę. Osoby do 50 kg. Początkowo 0,25 mg 1 ×/dobę, w razie potrzeby dawkę można zwiększać o 0,25 mg/dobę, nie częściej niż co 2. dzień; dawka podtrzymująca zwykle 0,5 mg 1 ×/dobę, zakres dawek 0,25–0,75 mg 1 ×/dobę. Preparat stosować doustnie, niezależnie od posiłku. U osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki o połowę, a ich zwiększanie będzie prowadzone wolniej.

Czy można stosować Ziperid w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Nie należy stosować preparatu w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku konieczności przerwania leczenia preparatem w czasie ciąży, należy go odstawiać stopniowo. W przypadku konieczności stosowania preparatu podczas karmienia piersi, lekarz indywidualnie rozważy stosunek korzyści do ryzyka dla dziecka.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność podczas przyjmowania preparatu z następującymi lekami: · leki wydłużające odstęp QT, np. leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopiramid, prokainamid), leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. maprotylina), niektóre leki przeciwhistaminowe, inne leki przeciwpsychotyczne, niektóre leki przeciwmalaryczne (np. chinina i meflochina), · leki powodujące zaburzenia równowagi elektrolitowej (hipokaliemia, hipomagnezemia), · leki powodujące bradykardię · inne substancje działające ośrodkowo – w szczególności produkty zawierające alkohol, opioidy, leki przeciwhistaminowe oraz benzodiazepiny (zwiększone ryzyko nadmiernego uspokojenia) · lewodopa inni antagoniści receptorów dopaminergicznych (w przypadku bezwzględnej konieczności zastosowania tych leków jednocześnie z rysperydonem, lekarz prawdopodobnie zaleci mniejsze dawki obu leków) · leki przeciwnadciśnieniowe (może wystąpić niedociśnienie) · karbamazepina, ryfampicyna, fenytoina i fenobarbital (mogą osłabiać działanie preparatu przez zmniejszanie jego stężenia we krwi, może być konieczne zwiększenie jego dawki przez lekarza) · fluoksetyna i paroksetyna, chinidyna, werapamil (mogą nasilać działanie preparatu przez zwiększanie jego stężenia we krwi, może być konieczne zwiększenie jego dawki przez lekarza). Równoległe stosowanie doustne rysperydonu z paliperydonem nie jest zalecane, ponieważ paliperydon jest aktywnym metabolitem rysperydonu i takie skojarzenie może prowadzić do dodatkowej ekspozycji na czynną frakcję psychotyczną.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Ziperid może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Bardzo często mogą wystąpić: parkinsonizm, bóle głowy, bezsenność. Często mogą wystąpić: zapalenie płuc, grypa, zapalenie oskrzeli, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja dróg moczowych, wzmożone łaknienie, zmniejszone łaknienie, niepokój, pobudzenie, zaburzenia snu, akatyzja , zawroty głowy, drżenie, dystonia, senność, sedacja, letarg, dyskineza, niewyraźne widzenie, tachykardia, duszność, krwawienie z nosa, kaszel, przekrwienie nosa, ból gardła i krtani, wymioty, biegunka, zaparcia, nudności, ból brzucha, niestrawność, suchość ust, dolegliwości żołądkowe, wysypka, rumień, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, mimowolne oddawanie moczu, gorączka, uczucie zmęczenia, obrzęk obwodowy, astenia, ból w klatce piersiowej, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, przyrost masy ciała. Niezbyt często mogą wystąpić: zapalenie zatok, infekcja wirusowa, infekcja ucha, zapalenie migdałków, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, infekcja oka, infekcja miejscowa, pasożytnicze zapalenie skory, infekcja dróg oddechowych, zapalenie pęcherza, grzybica paznokci, niedokrwistość, małopłytkowość, nadwrażliwość, anoreksja, nadmierne pragnienie, stan splątania, mania, obniżenie libido, bierność, nerwowość, brak reakcji na bodźce, utrata świadomości, omdlenie, obniżony poziom świadomości, zdarzenia mózgowo-naczyniowe, przejściowy napad niedokrwienny, dyzartria, zaburzenia uwagi, nadmierna senność, zawroty głowy po zmianie pozycji ciała, zaburzenia równowagi, późna dyskineza, zaburzenia mowy, zaburzenia koordynacji, niedoczulica, zapalenie spojówek, przekrwienie oczu, wydzielina z oczu, opuchnięcie oczu, suche oko, zwiększone łzawienie, światłowstręt, ból ucha, szum uszny, blok przedsionkowo-komorowy, blok odnogi pęczka Hisa, migotanie przedsionków, bradykardia zatokowa, kołatania,, nadciśnienie, , niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienia, świszczący oddech, zachłystowe zapalenie płuc, przekrwienie płuc, zaburzenia oddychania, furczenie, przekrwienie dróg oddechowych, dysfonia, utrudnienie połykania, zapalenie błony śluzowej żołądka, nietrzymanie kału, masy kałowe w podbrzuszu, obrzęk naczynioruchowy, zmiany skórne, zaburzenia skory, świąd, trądzik, odbarwienia skory, łysienie, łojotokowe zapalenie skóry, sucha skóra, nadmierne rogowacenie, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból szyi, obrzęk stawów, nieprawidłowa postawa, zesztywnienie stawów, ból pochodzenia mięśniowo-kostnego w klatce piersiowej, bolesne oddawanie moczu, nietrzymanie moczu, częstomocz, brak miesiączki, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenia erekcji, zaburzenia wytrysku, mlekotok, ginekomastia, zaburzenia miesiączkowania, upławy z pochwy, obrzęk twarzy, zaburzenia chodu, samopoczucie odbiegające od normy, spowolnienie, choroby grypopodobne, pragnienie, dyskomfort w klatce piersiowej, dreszcze, wydłużenie odstępu QT w EKG, EKG odbiegający od normy, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zmniejszenie ilości białych krwinek, podwyższenie temperatury ciała, zwiększenie liczby eozynofili, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi. Rzadko mogą wystąpić: przewlekłe zapalenie ucha środkowego, granulocytopenia, nadwrażliwość na lek, nieodpowiednie wydzielanie hormonu antydiuretycznego, brak orgazmu, stępienie uczuć, złośliwy zespół neuroleptyczny, śpiączka cukrzycowa, zaburzenia mózgowo-naczyniowe, niedokrwienie mózgu, zaburzenia ruchu, zmniejszona ostrość widzenia, uciekanie gałek ocznych, jaskra, zespół bezdechu sennego, hiperwentylacja, niedrożność jelit, zapalenie trzustki, opuchnięcie warg, zapalenie czerwieni warg, żółtaczka, łupież, rabdomioliza, obrzęk uogólniony, hipotermia, zespół odstawienny, uczucie zimna w kończynach, obniżenie temperatury ciała. Bardzo rzadko mogą wystąpić: cukrzycowa kwasica ketonowa. Ponadto, z nieustaloną częstością, mogą wystąpić: agranulocytoza, reakcja anafilaktyczna, zatrucie wodne, objawy odstawienne u noworodków, priapizm.