Zomiren SR (alprazolam) – tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu

Co to jest Zomiren SR?

Lek przeciwlękowy z grupy pochodnych benzodiazepiny.

Co zawiera i jak działa Zomiren SR?

Substancją czynną preparatu jest alprazolam. Alprazolam jest pochodną benzodiazepiny o czasie działania krótkim do średniego. Wykazuje właściwości przeciwdrgawkowe, zmniejszające napięcie mięśni oraz przeciwlękowe. Alprazolam działa za pośrednictwem specyficznych receptorów benzodiazepinowych, znajdujących się przede wszystkim w układzie limbicznym, podwzgórzu, móżdżku i ciele prążkowanym. Wykazuje również właściwości przeciwdepresyjne, których zwykle nie mają klasyczne benzodiazepiny. Działanie to prawdopodobnie związane z jego zdolnością do zwiększania latencji fazy snu REM. Zmniejsza również liczbę receptorów ß-adrenergicznych oraz wykazuje działanie przeciwlękowe poprzez mechanizmy związane z przekaźnictwem za pomocą noradrenaliny.

Kiedy stosować Zomiren SR?

Preparat jest wskazany do stosowania w krótkotrwałym leczeniu objawowym: · zespołu lęku napadowego z agorafobią lub bez niej · zespołu lęku uogólnionego · zespołu lękowego z wtórnym obniżeniem nastroju. Zaleca się stosowanie preparatu jedynie w tych przypadkach, kiedy objawy są nasilone, zaburzają prawidłowe funkcjonowanie lub są bardzo uciążliwe dla pacjenta.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Zomiren SR?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. Podczas wielokrotnego w ciągu kilku tygodni stosowania leków z tej grupy, może wystąpić zjawisko tolerancji; potrzeba wtedy coraz większych dawek preparatu, aby osiągnąć ten sam efekt terapeutyczny. W czasie leczenia może dochodzić do rozwoju uzależnienia albo zależności psychicznej lub fizycznej od leku. Do grupy szczególnego ryzyka należą osoby ze skłonnościami do nadużywania leków (w tym narkotyków) i alkoholu. Nie zaleca się stosowania preparatu u osób z pierwotnymi objawami depresji w postaci spowolnienia psychoruchowego, z depresją dwubiegunową i u pacjentów z objawami psychotycznymi. W przypadku leczenia osób z depresją i tendencjami samobójczymi wymagana jest szczególna ostrożność. Każda niepokojąca zmiana zachowania, zauważona przez chorego lub osoby z jego otoczenia, powinna niezwłocznie zostać zgłoszona lekarzowi. Zgłaszano przypadki wystąpienia manii i hipomanii u osób z depresją leczonych tym preparatem. Ze względu na możliwość wystąpienia tak zwanego „zespołu odstawiennego” (ból głowy, ból mięśni, silny lęk, napięcie, niepokój, splątanie i drażliwość, a w ciężkich przypadkach także: poczucie nierealności, depersonalizacja, przeczulica słuchowa, uczucie mrowienia i pieczenia w kończynach, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny, omamy lub napady drgawkowe), nie należy gwałtownie przerywać stosowania preparatu. Lekarz zaleci stopniowe zmniejszanie dawki w odpowiednio długim dla danego pacjenta okresie czasu. Leki z tej grupy mogą powodować niepamięć następczą. Występuje ona najczęściej w ciągu kilku godzin po przyjęciu preparatu. W celu zmniejszenia ryzyka, pacjent powinien upewnić się, że będzie miał możliwość nieprzerwanego snu trwającego 7 do 8 godzin. Nie zaleca się stosowania preparatu u osób z ostra niewydolnością wątroby. W przypadku wystąpienia objawów takich jak: · niepokój · pobudzenie · drażliwość · agresja · urojenia · furia · koszmary senne · omamy · psychozy · nieodpowiednie zachowanie należy skontaktować się z lekarzem, który prawdopodobnie zaleci przerwanie stosowania preparatu poinformuje o dalszym postępowaniu Należy zachować szczególną ostrożność u osób: · bardzo osłabionych lub wyczerpanych · z chorobami płuc · z ostrą jaskrą z zamkniętym kątem przesączania. Osoby z przewlekłą niewydolnością oddechową, a także osoby w podeszłym wieku powinny otrzymywać mniejsze dawki preparatu. Nie należy stosować preparatu u dzieci i młodzieży do 18. roku życia. Informacje o dodatkowych składnikach preparatu: Preparat zawiera laktozę, osoby z dziedziczną nietolerancją galaktozy, pierwotnym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go stosować. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Z powodu działania uspokajającego alprazolam może, zwłaszcza na początku leczenia i w okresie zwiększania dawki, mieć niekorzystny wpływ na czynności wymagające zwiększonej czujności, koordynacji ruchów i szybkiego reagowania (np. podczas prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn, pracy na wysokości itp.). Należy zachować ostrożność.

Dawkowanie preparatu Zomiren SR

Preparat ma postać tabletek lub tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Zespół lęku uogólnionego. Zespół lękowy z wtórnym obniżeniem nastroju. Dorośli. Początkowo 0,25–0,5 mg 3 ×/dobę (Zomiren) lub 1 mg 1 ×/dobę lub w 2 dawkach podzielonych (Zomiren SR); w razie potrzeby lekarz może zadecydować o stopniowym zwiększaniu dawki; dawka podtrzymująca wynosi 0,5–4 mg/dobę w 2–3 dawkach podzielonych (Zomiren) albo 0,5–4 mg 1 ×/dobę lub w 2 dawkach podzielonych (Zomiren SR). U osób w podeszłym wieku początkowo 0,25 mg 2–3 ×/dobę (Zomiren) lub 0,5–1 mg 1 ×/dobę lub w 2 dawkach podzielonych (Zomiren SR); dawka podtrzymująca wynosi 0,5–0,75 mg/dobę w 2–3 dawkach podzielonych (Zomiren). Zespół lęku napadowego z agorafobią lub bez niej. Dorośli. Początkowo 0,5–1 mg przed snem (Zomiren) lub 0,5–1 mg 1 ×/dobę albo w 2 dawkach podzielonych (Zomiren SR), w razie potrzeby lekarz może zadecydować o stopniowym zwiększaniu dawki co 3–4 dni, nie więcej niż o 1 mg/dobę; dawka podtrzymująca wynosi 4 mg/dobę w dawkach podzielonych, w wyjątkowych przypadkach 8–10 mg/d w dawkach podzielonych (Zomiren) lub 4–6 mg/dobę (Zomiren SR). Zwykle leczenie nie powinno trwać dłużej niż 8–12 tygodni, łącznie z okresem zmniejszania dawki. Dawkę zmniejszać stopniowo, po konsultacji z lekarzem, nie szybciej niż o 0,5 mg co 3 dni.

Czy można stosować Zomiren SR w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży (a także w okresie karmienia piersią) skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Nie zaleca się stosowania preparatu stosować preparatu w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Należy zachować ostrożność stosując równolegle: · leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy takie, jak: leki przeciwbólowe, benzodiazepiny, leki przeciwpadaczkowe, neuroleptyki, leki nasenne, uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe o działaniu sedatywnym, ponieważ może nastąpić nasilenie ich działania hamującego na ośrodkowy układ nerwowy; lekarz prawdopodobnie zaleci zmniejszenie dawki jednego lub obu jednocześnie stosowanych leków · imipraminę i klomipraminę; ich stężenie w osoczu może się zwiększać podczas jednoczesnego stosowania z alprazolamem w dawce do 4 mg · nefazodon, fluwoksaminę i cymetydynę; lekarz może zadecydować o konieczności odpowiedniego zmniejszenia dawek · ketokonazol, itrakonazol, erytromycynę lub cymetydynę; działanie alprazolamu może się nasilać · fluoksetynę, propoksyfen, doustne środki antykoncepcyjne, sertralinę, diltiazem lub antybiotyki makrolidowe takie jak erytromycyna i klarytomycyna · inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir); lekarz prawdopodobnie zaleci dostosowanie dawki lub odstawienie alprazolamu. Podczas leczenia nie należy spożywać alkoholu.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Zomiren może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Działania niepożądane występują zazwyczaj na początku leczenia i ustępują w miarę jego kontynuowania. Często mogą wystąpić: senność, uczucie pustki w głowie, zawroty głowy. Niezbyt często może wystąpić nieostre widzenie. Rzadziej mogą wystąpić: ból głowy, depresja, drżenie, zmiany masy ciała, zaburzenia pamięci, niepamięć, zaburzenia koncentracji uwagi, dezorientacja, zaburzenia koordynacji oraz objawy wegetatywne, zaburzenia ze strony układu pokarmowego. Rzadko lub wyjątkowo rzadko mogą wystąpić: dystonia, zmęczenie, ataksja, osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia motoryki, padaczka, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, objawy paranoi, depersonalizacja, omamy, zaburzenia czynnościowe wątroby, cholestaza, żółtaczka, agranulocytoza, reakcje alergiczne, anafilaksja, jadłowstręt, nietrzymanie lub zatrzymanie moczu, zaburzenia czynności płciowych, sporadyczne zaburzenia miesiączkowania i owulacji, ginekomastia, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe. Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem benzodiazepin: reakcje paradoksalne, takie jak drażliwość, pobudzenie, gniew, zachowania agresywne lub wrogie, zwiększone pobudzenie psychoruchowe, nerwowość, lęk lub bezsenność, hiperprolaktynemia, zależność fizyczna i psychiczna, objawy abstynencyjne. Podczas leczenia wysokimi dawkami leku stwierdzano następujące działania niepożądane: sedację, senność, zmęczenie, ataksję, upośledzoną koordynację, zaburzenia mowy.