Zovirax (acyklowir) – tabl.

Co to jest Zovirax?

Lek przeciwwirusowy do stosowania ogólnego.

Co zawiera i jak działa Zovirax?

Substancją czynną preparatu jest acyklowir, lek syntetyczny o działaniu przeciwwirusowym. Skuteczny wobec wirusa opryszczki pospolitej typu 1 i 2 oraz wirusa ospy wietrznej i półpaśca. W komórkach zakażonych wirusem, z udziałem enzymów wirusowych, acyklowir jest przekształcany do cząsteczki będącej analogiem nukleotydu, związku chemicznego niezbędnego do syntezy kwasu nukleinowego. Podobieństwo chemiczne sprawia, że tak zmodyfikowany acyklowir zastępuje właściwy nukleotyd wirusa, zaburzając syntezę wirusowego DNA. W konsekwencji namnażanie się wirusów ulega zahamowaniu. Po podaniu doustnym acyklowir tylko częściowo (15–20%) wchłania się z przewodu pokarmowego. Przenika do narządów, osiągając znaczne stężenie w wątrobie, nerkach, mięśniach, płucach. Stężenie acyklowiru w płynie mózgowo-rdzeniowym osiąga do 50% stężenia w osoczu. Acyklowir przenika do pokarmu kobiecego.

Kiedy stosować Zovirax?

Preparat jest wskazany: · w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirusa opryszczki pospolitej, w tym opryszczkowego zakażenia narządów płciowych · w zapobieganiu nawrotom zakażenia wywołanego przez wirus opryszczki pospolitej u osób z prawidłową odpornością · w zapobieganiu zakażeniom wywołanym przez wirus opryszczki pospolitej u osób z upośledzoną odpornością · w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirus ospy wietrznej i półpaśca.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na walacyklowir.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Zovirax?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych. U osób z niewydolnością nerek oraz u osób w podeszłym wieku należy zachować ostrożność. W tych grupach chorych istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących układu nerwowego. U osób z niewydolnością nerek konieczne jest odpowiednie dostosowanie dawkowania przez lekarza. U osób w podeszłym wieku często występują zaburzenia czynności nerek, dlatego także w tej grupie chorych, w razie konieczności lekarz zaleci odpowiednie zmniejszenie dawkowania. Jeżeli stosowane są duże dawki preparatu (np. dawka 4 g na dobę w leczeniu półpaśca) należy zachować szczególną ostrożność i zadbać o odpowiedni stan nawodnienia organizmu. Pozwoli to zmniejszyć ryzyko uszkodzenia nerek. Dotychczas nie stwierdzono czy leczenie acyklowirem zmniejsza możliwość wystąpienia powikłań związanych z półpaścem u osób z prawidłową odpornością. Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu: · preparat w postaci tabletek 200 mg zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu. Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów? Nie badano wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Zovirax

Preparat ma postać tabletek do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. W pewnych szczególnych grupach pacjentów konieczna jest dodatkowa modyfikacja dawkowania. Zakażenia wywołane przez wirus opryszczki pospolitej. Dorośli i dzieci po 2. roku życia: 200 mg 5 razy na dobę co 4 godziny (z przerwą nocną). Leczenie trwa zwykle 5 dni. W ciężkich pierwotnych zakażeniach lekarz może zalecić dłuższe stosowanie preparatu. U chorych ze znacznie upośledzoną odpornością (np. po przeszczepieniu szpiku) lub z zaburzeniami wchłaniania lekarz może zwiększyć dawkę do 400 mg lub rozważyć dożylne podawanie leku. Stosowanie preparatu należy rozpocząć jak najwcześniej po rozpoznaniu zakażenia. Dzieci do 2. roku życia: 1/2 dawki dla dorosłych. Zapobieganie nawrotom zakażenia wywołanego przez wirus opryszczki pospolitej u osób z prawidłową odpornością. Dorośli: 200 mg 4 razy na dobę co 6 godzin albo 400 mg 2 razy na dobę, co 12 godzin. U niektórych pacjentów lekarz może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki do 200 mg 3 razy na dobę co 8 godzin, a nawet do 200 mg 2 razy na dobę, co 12 godzin. Leczenie należy przerywać co 6–12 miesięcy (wg zaleceń lekarza) w celu obserwowania wyników. Zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirus opryszczki pospolitej u osób z upośledzoną odpornością. Dorośli i dzieci po 2. roku życia: 200 mg 4 razy na dobę co 6 godzin, w ciężkich upośledzeniach odporności (np. po przeszczepieniu szpiku) lub w przypadku zaburzeń wchłaniania lekarz może zwiększyć dawkę do 400 mg 4 razy na dobę, co 6 godzin lub rozważyć dożylne podawanie leku. Lekarz określi czas trwania leczenia. Dzieci do 2. roku życia: 1/2 dawki dla dorosłych. Lekarz określi czas trwania leczenia. Zakażenia wywołane przez wirusa ospy wietrznej i półpaśca. Dorośli: 800 mg 5 razy na dobę co 4 godziny (z przerwą nocną) przez 7 dni. W ciężkich upośledzeniach odporności (np. po przeszczepieniu szpiku) lub w przypadku zaburzeń wchłaniania lekarz może rozważyć dożylne podawanie preparatu. Leczenie należy rozpocząć bezzwłocznie po rozpoznaniu zakażenia. Najlepsze wyniki uzyskuje się jeżeli przyjmowanie preparatu rozpocznie się w ciągu 24 godzin od pojawienia się wysypki. Zakażenia wywołane przez wirusa ospy wietrznej. Dzieci: 20 mg/kg masy ciała (dawka maksymalna 800 mg) 4 razy na dobę. Zwykle stosuje się: u dzieci do 2. roku życia – 200 mg 4 razy na dobę; dzieci 2.–5. roku życia – 400 mg 4 razy na dobę; dzieci po 6. roku życia 800 mg 4 razy na dobę. Czas trwania leczenia wynosi 5 dni. Szczególne grupy chorych: U osób w podeszłym wieku lekarz weźmie pod uwagę możliwość występowania zaburzeń czynności nerek i w razie potrzeby odpowiednio dostosuje dawkę. Należy utrzymywać stan właściwego nawodnienia organizmu. O osób z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i utrzymywać stan właściwego nawodnienia organizmu. Lekarz zaleci odpowiednio zmniejszone dawkowanie w zależności od klirensu kreatyniny.

Czy można stosować Zovirax w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem! Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Należy unikać stosowania preparatu w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne, oraz w jego ocenie oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek ryzyka do korzyści w Twoim przypadku. Acyklowir przenika do mleka kobiety karmiącej. Przed zastosowaniem preparatu w okresie karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji preparatu z innymi lekami.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Zovirax może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Najczęściej występują: bóle i zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), zmęczenie, gorączka, wysypka, nadwrażliwość na światło, świąd, pokrzywka, wypadanie włosów. Rzadko lub bardzo rzadko występują: zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych), senność, stany splątania, stany pobudzenia, psychozy, drżenia, niezborność ruchów, zaburzenia mowy, omamy, śpiączka, encefalopatia, duszność, zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny, ostra niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek (zwykle odwracalne po odstawieniu leku i nawodnieniu chorego), ból nerkowy, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. Rzadko możliwe reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne: obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny.